่ แถมสะใภ้ใหม่ยังมาจากตระกูลขุนนาง ฐานะไม่ธรรมดา…
เขาอยากจะสั่งสอนฮูหยินเหออย่างรุนแรงสักสองสามคำ…ในเมื่อเขาทำผิดแล้ว ทำไมนางไม่บอกเขาตั้งแต่แรก เขาจะได้ไม่ผิดซ้ำแล้วซ้ำเล่า
คนผิดครั้งหนึ่งไม่เป็นไร หากผิดต่อไปตลอด นั่นก็คือสมองมีปัญหาแล้ว
หลี่ฉางชิงมองฮูหยินเหอสั่งให้หญิงรับใช้ตั้งโต๊ะตัวหนึ่งที่ห้องด้านในใหม่ แล้วคิดถึงสิ่งที่เกิดขึ้นในหลายปีนี้ ทันใดนั้นก็ท้อแท้เป็นอย่างมาก
ผู้คนกล่าวว่าสั่งสอนลูกต่อหน้าทุกคน สั่งสอนภรรยาลับหลังผู้คน
เขาสอนภรรยาของตนเองได้ไม่ดี เวลานี้มีลูกสะใภ้แล้ว ยังเปลี่ยนได้อย่างนั้นหรือ!
ก็แบบนี้แล้วกัน!
หลี่ฉางชิงเอนหลังอยู่บนเก้าอี้ไท่ซือ รอพวกลูกมารับประทานอาหาร
ส่วนฮูหยินเหอคอยสั่งสาวใช้ว่าวางตะเกียบกับถ้วยอย่างไร
เจียงเซี่ยนยิ้มและเดินเข้ามาเอ่ยว่า “ฮูหยิน เรียกอาหารได้ตลอดเวลาเลยเจ้าค่ะ!”
ฮูหยินเหอพยักหน้า นางซาบซึ้งที่เจียงเซี่ยนแก้หน้าให้มาก จึงเอ่ยเสียงอ่อนโยนว่า “ข้ารู้ว่าในวังให้ความสำคัญกับกฎระเบียบ แต่นี่ไม่ใช่ในวัง ท่านก็ไม่จำเป็นต้องเคร่งครัดในกฎระเบียบขนาดนั้นเช่นกัน ต่อไปนอกจากปรนนิบัติทั้งเช้าและเย็นแล้ว เวลาอื่นท่านอยากทำอะไรก็ทำไป ไม่ต้องสนใจข