านของจงเฉวียนไกลมาก แม้จะเห็นแก่จวนเจิ้นกั๋วกง นั่นก็ทำให้ตระกูลหลี่ของพวกเรามีหน้ามีตาเช่นกัน ขอให้ซื่อจื่อช่วยส่งต่อของขวัญอันน้อยนิดด้วย”
ยอมอ่อนข้อให้แบบนี้ ใคร่ครวญอย่างรอบคอบแบบนี้ มิน่าเล่าตระกูลหลี่ถึงสามารถอยู่ข้างจวนจิ้งไห่โหวได้อย่างปลอดภัย
เจียงลวี่เคารพคนเก่งมาโดยตลอด
สามารถปรับตัวได้ทุกสถานการณ์ก็เป็นความสามารถเช่นกัน
เขาขอบคุณหลี่ฉางชิงอย่างนอบน้อม และสัญญาว่าจะส่งของขวัญของพวกเฉาเซวียนถึงจวนของแต่ละคนอย่างแน่นอน
หลี่ฉางชิงขอบคุณติดกันหลายครั้ง
ปิงเหอถือกล่องเล็กสองกล่องมา ชิ้นหนึ่งให้เจียงลวี่ อีกชิ้นให้ฮูหยินฉี บอกว่าเป็นของขวัญที่เจียงเซี่ยนมอบให้ทุกคน
เจียงเซี่ยนยิ้มอย่างกระอักกระอ่วน
นางไม่ได้เตรียมอะไรเลย และคิดไม่ถึงด้วยซ้ำว่าต้องเตรียมของขวัญให้พวกฮูหยินฝางกับฮูหยินฉี
เมื่อก่อน มีแต่นางตกรางวัลให้คนอื่น ไม่เตรียมของขวัญให้คนอื่น
หลังจากแต่งงาน เรื่องเล็กน้อยบางเรื่องในการใช้ชีวิตของนางก็ยังไม่เปลี่ยนไป
ยังดีที่หลี่เชียนช่วยแก้หน้าให้นาง
นางมองไปที่หลี่เชียน
หลี่เชียนขยิบตาให้นาง
เจียงเซี่ยนโล่งอก
———————————–
[1] องค์หญิงจั่ง ตำแหน่งพระเชษฐภคินีหรือพระขนิษฐาของฮ่องเต้