เจียงลวี่เดินเฉียดผ่านไหล่พวกเขาไปอย่างแน่วแน่ และขึ้นรถม้าไปก่อน
นี่เป็นอะไรไปน่ะ?!
เจียงเซี่ยนโกรธจนแก้มป่องขึ้นมา
เจียงหานยิ้มและเอ่ยว่า “เจียหนานอย่าโกรธเลย ท่านพี่กำลังอาลัยอาวรณ์เจ้า กลัวว่าเจ้าจะเสียใจ จึงยั่วยุให้เจ้าพูด”
เจียงเซี่ยนก็รู้เช่นกัน แต่กลับรู้สึกว่าเจียงลวี่ทำแบบนี้ก็ดื้อรั้นเกินไปหน่อย
ทั้งๆ ที่ชาติก่อนเขาเป็นคนที่เปิดเผยตรงไปตรงมามาก!
หรือว่าเป็นเพราะชาติก่อนนางติดต่อกับคนของตระกูลเจียงไม่มากนัก ทั้งสองฝ่ายจึงไม่รู้จักกันอย่างแท้จริงอย่างนั้นหรือ?
เจียงเซี่ยนส่ายหน้า และไปหน้าประตูฉุยฮวา
ฮูหยินฉีกับพี่น้องสกุลฉีหวีผมและแต่งตัวเรียบร้อยแล้ว รอเพียงเจียงลวี่สั่งมา ก็จะขึ้นรถออกเดินทางทันที
พอเจอเจียงเซี่ยน ทั้งสามคนต่างก็ดีใจมาก และเอ่ยประมาณว่าวันหลังพบกันใหม่ แม่บ้านก็มาแจ้งว่าจะออกเดินทางแล้ว
เจียงเซี่ยนมองตามหลังฮูหยินฉีกับพี่น้องสกุลฉีขึ้นรถม้าแล้ว ถึงจะขึ้นรถม้าของตนเอง
คนกลุ่มหนึ่งออกจากเมืองอย่างยิ่งใหญ่
นอกเมือง หลี่ฉางชิงนำเหล้ากับน้ำมาส่งเจียงลวี่ด้วยตนเอง
เจียงลวี่เอ่ยขอบคุณเยอะมาก ไม่เห็นความดื้อรั้นก่อนหน้านี้แม้แต่นิดเดียว
จนกระทั่งคุยกันพอสมควรแล้ว หลี่ฉางชิงจึงให้คนมอบของพื้นเมืองที่เตรียมไว้พร้อมล่วงหน้าให้ มีของให้ท่านลุงใหญ่ ท่านป้าสะใภ้ใหญ่ ไทฮองไทเฮา ไทฮองไท่เฟย และมีแม้กระทั่งของเฉาเซวียนด้วย
หลี่ฉางชิงเอ่ยว่า “พวกเฉิงเอินกงมาร่วมงานแต่งง
