และสุขุม หากเป็นบุตรสาวจากตระกูลขุนนางหรือตระกูลที่มั่งคั่งคนอื่น ต่อให้ไม่คุยโวโอ้อวดสิ่งที่ตนเองเคยกิน ก็จะแนะนำและวิจารณ์อาหารมากมายที่ตนเองเคยกินเล็กน้อยอยู่ดี แต่ท่านหญิงกลับพูดแต่ความจริง”
“เสียดายที่เรื่องนี้ข้าตัดสินใจไม่ได้เช่นกัน”
“ใต้เท้าเป็นคนสั่งลงมา”
“บอกว่าท่านเติบโตในวังฉือหนิง มีของหายากและแปลกประหลาดอะไรที่ไม่เคยเห็นและไม่เคยกิน หากแม้แต่ท่านยังชอบ นั่นต้องเป็นของดีอย่างแน่นอน…”
เจียงเซี่ยนอับอายจนเหงื่อตก
คิดว่าหลี่ฉางชิงก็เป็นอีกคนที่พ่ายแพ้ให้แก่ข่าวลือ
ความจริงแล้วชีวิตในวังยังเทียบพวกพ่อค้าใหญ่ข้างนอกไม่ค่อยได้ด้วยซ้ำ
ห้องไม่เพียงแต่แคบ ทว่าส่วนใหญ่ยังล้วนหันไปในทิศทางที่ไม่ดี หลายปีมานี้เพราะท้องพระคลังว่างเปล่ามักจะไม่สามารถซ่อมแซมได้ทันเวลา บางครั้งเหล่านางในกับขันทีต่อสู้กันหลายปีขนาดนั้นก็เพื่อจะได้อยู่ห้องข้างที่ดีหน่อย จะได้เห็นแสงแดดส่องเข้ามาในที่ของตนเองในฤดูหนาวที่หนาวเหน็บ
แต่เรื่องพวกนี้ ต่อให้นางบอกหลี่ฉางชิง หลี่ฉางชิงก็คงจะไม่เข้าใจอยู่ดี
นางจึงเอ่ยไปว่า “เช่นนั้นก็ตามที่ฮูหยินว่า หากเจอของที่ข้าไม่ชอบกิน ข้าจะบอกคนครัว”
ฮูหยินเหอยิ้มพลางขานว่า “ได้” แลดูโล่งอก
แบบนี้ฮูหยินเหอต้องใช้ชีวิตอย่างอึดอัดแค่ไหนกัน!
เจียงเซี่ยนเห็นแล้วยังเสียใจแทนนาง
ทว่าฮูหยินเหอไม่ใส่ใจ และเอ่ยกับเจียงเซี่ยนว่า “คุณชายใหญ่ยังหาหญิงรับใช้มาคนหนึ่งที่แซ่หนิงและเชี่ยว
