ชาญการทำอาหารที่ตุ๋นยาจีนมาก นางถูกคุณชายใหญ่จัดไว้ที่เรือนตะวันตก ห้องเล็กขนาดสองห้องหลังห้องหลักของท่านสามารถทำห้องครัวเล็กห้องหนึ่งได้พอดี ต่อไปหากท่านรู้สึกว่าอาหารทางนี้ไม่อร่อย ก็รับประทานอาหารในห้องครัวเล็กของท่านเองแล้วกัน ไม่จำเป็นต้องมาที่นี่โดยเฉพาะ”
สำหรับเรื่องใหญ่ที่เกี่ยวพันถึงการกินการนอนของตนเองแบบนี้ เจียงเซี่ยนไม่เคยจะเกรงใจเลย
นางยิ้มพลางเอ่ยว่า “ได้” และฟังฮูหยินเหอพูดจ้อต่อ
หลี่ตงจื้อที่นั่งอยู่ตรงข้ามนางทนไม่ไหว จึงเตะน่องของมารดาตนเองเบาๆ
เสียดายที่ฮูหยินเหอไม่สังเกตเห็นการกระทำลับๆ ล่อๆ ของลูกสาวสักนิด ครั้งที่สามที่หลี่ตงจื้อเตะน่องของมารดาตนเอง ในที่สุดฮูหยินเหอก็สังเกตเห็น แต่กลับไม่เข้าใจเจตนาของหลี่ตงจื้อ จึงถลึงตาใส่หลี่ตงจื้ออย่างทั้งโกรธและโมโห แล้วคุยกับเจียงเซี่ยนต่อว่าซานซีมีอะไรอร่อยบ้าง
เจียงเซี่ยนยิ้มอย่างสุภาพ พลางฟังฮูหยินเหอพูด
หลี่ตงจื้อทั้งอายและโกรธ ทว่ากลับทำอะไรไม่ได้ รอจนอาหารเย็นขึ้นโต๊ะอย่างยากลำบาก ฮูหยินเหอถึงจะเงียบลง
เจียงเซี่ยนอดที่จะคิดไม่ได้ หรือว่าต่อไปนางจะอยู่เป็นเพื่อนฮูหยินเหอแบบนี้ทุกวันดี ไม่คุยเรื่องกินก็คุยเรื่องการแต่งตัว?
แต่เรื่องพวกนี้เหมือนจะไม่ใช่สิ่งที่นางถนัดเลย
ไม่รู้ว่าฮูหยินเหอจะผิดหวังหรือไม่
เจียงเซี่ยนกินอย่างขจัดความฟุ่มเฟือยทั้งหมดมาโดยตลอด โดยเฉพาะอย่างยิ่งอาหารเย็น นางจึงยิ่งกินได้น้อย
แต่มารยาทและก
