าแบบนี้ในโอกาสแบบนี้
แต่นางก็โกรธไม่ลง
ไม่ใช่ว่าไม่ถูกกาลเทศะ แต่นางกลัวล่วงเกินหลี่ฉางชิง ทว่านางเข้าใจความปรารถนาอันล้ำลึกในฐานะบิดาต่อลูกชายของหลี่ฉางชิงอย่างลึกซึ้ง นางจึงไม่อาจมองข้ามความห่วงใยและความรักแบบนี้ได้
จึงทำได้เพียงถลึงตาใส่หลี่เชียนครั้งหนึ่ง และมอบของขวัญสำหรับการพบกันครั้งแรกให้
เป็นเสื้อคลุมที่นักบวชลัทธิเต๋าสวมสองชุด รองเท้าสี่คู่ และถุงเท้าหกคู่
แน่นอนว่าเจียงเซี่ยนไม่ได้เป็นคนทำของพวกนี้
ยังไม่ต้องพูดถึงเรื่องงานเย็บปักถักร้อยของเจียงเซี่ยนเป็นอย่างไร การแต่งงานนี้ตัดสินใจอย่างเร่งด่วนเช่นนี้ เจียงเซี่ยนก็ไม่มีทางทำได้
ถึงแม้จะเป็นเช่นนั้น ตอนที่หลี่ฉางชิงได้รับของขวัญสำหรับการพบกันครั้งแรกจากลูกสะใภ้ก็ยังดีใจจนยิ้มไม่หุบ และชมไม่หยุดว่างานเย็บปักถักร้อยสวย
เจียงเซี่ยนรับโดยไม่รู้สึกลำบากใจ
หลี่เชียนเห็นแล้วก็ส่ายหน้าอย่างจนใจ
เขานี่ช่างเป็นแบบอย่างของการประสบหายนะและเดือดร้อนไปด้วยอย่างไร้สาเหตุ
เจียงเซี่ยนไม่พอใจบิดาของเขา ก็มาระบายอารมณ์ใส่เขา
ทว่าเขาจะพูดอะไรได้?
คนหนึ่งเป็นบิดาของเขา อีกคนก็เป็นภรรยาของเขา แถมยังอยู่ในสถานการณ์แบบนี้
เขาทำได้เพียงส่งสายตาให้ฮูหยินหลี่
ฮูหยินหลี่เห็นใจสามีภรรยาที่เพิ่งแต่งงานคู่นี้มาก…พ่อสามีเป็นคนที่พึ่งพาไม่ได้ แม่สามีเป็นคนที่ไม่คุมงาน ต่อไปในบ้านนี้จะทำอย่างไร!
รีบจัดการให้การพบกันเป็นครั้งแรกของญาติของทั้งสองฝ่ายนี้จ
