เพียงแต่เห็นว่าใกล้จะยามห้ายแล้ว งิ้วข้างนอกร้องจบแล้วยังเตรียมอาหารมื้อดึกเอาไว้ด้วย เพราะคนที่อยู่จนถึงเวลานี้ก็มีแต่ญาติในครอบครัวเดียวกันแล้ว พรุ่งนี้ญาติของทั้งสองฝ่ายจะพบกันเป็นครั้งแรกคนเยอะ ท่านหญิงกลัวว่าจะเสียมารยาท จึงเตรียมของขวัญสำหรับการพบกันครั้งแรกให้ทุกคนด้วย กำลังจะส่งไปตามรายการของขวัญ ดังนั้นฮูหยินถึงได้เชิญท่านย่ากับนายหญิงทุกท่านไป เพราะกลัวว่าหากตกหล่นครอบครัวไหนไปก็แย่แล้ว!”
คนเหล่านั้นพอได้ยินว่ามีอาหารการกินแล้วยังมีของให้อีก ก็ระบายรอยยิ้มเต็มหน้าทันที และไม่หาเรื่องฮูหยินเหออีก ต่างคนต่างนัดกันออกไปจากห้องหอ
แต่ท่านย่าผู้นั้นกลับมองฉิงเค่อครั้งหนึ่ง และเอ่ยอย่างสงสัยว่า “แม่นางผู้นี้คุ้นหน้ามาก ข้าเคยเจอที่ไหนหรือไม่?”
ฉิงเค่ออาศัยว่าคนเหล่านี้ต่างไม่ได้เดินไปมาในจวนบ่อยนัก จึงสวมรอยเป็นคนที่อยู่ข้างกายฮูหยินเหอออกมายุ่งเรื่องคนอื่น พอได้ยินก็เอ่ยด้วยรอยยิ้มว่า “เวลานี้ข้าเป็นคนรับใช้อยู่ในเรือนของท่านหญิง แต่กลับทำให้ท่านย่าหัวเราะเยาะ วันไหนท่านย่าเข้ามาเที่ยวในจวน ข้าจะคอยรับใช้เวลาท่านย่าดื่มเหล้า”
นางประจบท่านย่าผู้นั้นจนอีกฝ่ายยิ้มอย่างดีใจ และจากไปอย่างอารมณ์ดี
ฮูหยินเหอโล่งอก และขอบคุณเจียงเซี่ยนอย่างจริงใจ แล้วเอ่ยว่า “ท่านหญิงเตรียมของขวัญสำหรับการพบกันครั้งแรกให้คนพวกนี้ด้วยหรือ? ทำไมข้าไม่เคยได้ยินพ่อบ้านบอกเลย ท่านว่าท่านต้องส่งคนไปดูสักหน่อ
