่ค่อยดีนัก คิดไม่ถึงว่าเจียงเซี่ยนกลับเป็นคนอ่อนโยน และว่านอนสอนง่ายมาก
ฮูหยินหลี่อดที่จะมองเจียงเซี่ยนอีกเล็กน้อยไม่ได้
เห็นเพียงหลี่เชียนหยิบหมอนอิงใบใหญ่ใบหนึ่งจากด้านหลังมาให้เจียงเซี่ยนพิงหลัง และถามเจียงเซี่ยนด้วยเสียงอ่อนโยนว่า “เจ้าจะแต่งตัวใหม่หรือไม่? ถอดมงกุฎหงส์บนศีรษะออกไหม? ถึงอย่างไรอีกเดี๋ยวก็ไม่มีคนอื่นเข้ามา เจ้ารู้สึกว่าแบบไหนสบายก็แต่งตัวแบบนั้นเถอะ!”
“ข้าไม่เป็นไรน่า!” เจียงเซี่ยนคิดว่างานแต่งงานล้วนมีความหมายแฝงที่ดีทั้งนั้น นางปฏิบัติตามจะดีกว่า และอดที่จะเตือนเขาเสียงเบาไม่ได้ว่า “เจ้าก็อย่าทำอะไรมั่วซั่วตามใจชอบเช่นกัน ไทฮองไทเฮาเป็นผู้กำหนดขั้นตอนของงานแต่งงานทั้งหมดด้วยพระองค์เอง และเคยขอให้สำนักหอดูดาวหลวงดูฤกษ์มงคลแล้ว เจ้าอย่าทำให้ไทฮองไทเฮาผิดหวังเชียว”
เช่นโต๊ะไหว้ฟ้าดินก็ควรจะตั้งอยู่ในห้องหอ ทว่าไทฮองไทเฮาคิดว่าเจียงเซี่ยนได้กลิ่นธูปนานแล้วจะไม่สบาย จึงขอให้ตระกูลหลี่ย้ายโต๊ะไหว้ฟ้าดินไปไว้ที่ห้องด้านนอก
หลี่เชียนก็ตอบเสียงเบาเช่นกันว่า “ข้ารู้แล้ว”
เวลานี้เขาหวังเพียงว่างานแต่งงานจะจบเร็วขึ้น เจียงเซี่ยนจะได้พักผ่อนเร็วหน่อย
————————————-
