ถึงขั้นเคยช่วยชีวิตไว้
แต่…ผลลัพธ์มันคืออะไรนะ?
เขาเริ่มจำไม่ค่อยได้แล้ว แต่ก็ไม่ใส่ใจนัก ในเมื่อจำไม่ได้ ก็แสดงว่าไม่สำคัญ รีบหลอมศาสตราวิญญาณให้เสร็จ แล้วไปตามหาภูเขาเทพหยวนฉือจะดีกว่า
คิดได้เช่นนั้น ลวี่หยางก็เลิกครุ่นคิดต่อ
กระบี่อเวจีตกลงสู่เตา ตามด้วยศาสตราวิญญาณอื่นๆ ลวี่หยางมิได้ลังเลแม้แต่น้อย นอกจาก ธงหมื่นวิญญาณ ที่เขาเก็บไว้ ที่เหลือล้วนทุ่มลงเตาทั้งหมด
กระทั่งเตาแน่นเอี้ยดไปด้วยแสงแห่งศาสตราวิญญาณ ลวี่หยางจึงหันไปมองซั่วฮ่วน “รบกวนสหายเต๋าแล้ว”
“วางใจเถิด สหาย!”
ซั่วฮ่วนหัวเราะลั่น แล้วประสานมือทำมุทราเพียงนิ้วเดียว เตาเพลิงใต้พิภพทั้งหมดย่อมสะท้านสะเทือน เปลวเพลิงพันสายใต้ดินระเบิดพร้อมกัน!
เปลวอัคคีไร้สิ้นสุดไหลบ่าจากใจพิภพ ผสมด้วยพลังอำมหิต ก่อให้เกิดพลังเพลิงกล้าเผาผลาญเตาทั้งใบ จงหมิงเห็นแล้วรีบระดมพลังเวททั้งหมด กระแทกใส่เตาอย่างแรง ปิดฝาแน่นหนา ไม่ให้เปลวไฟภายในรั่วไหลออกแม้แต่น้อย
ในวินาทีถัดมา ตัวเตาเริ่มเปลี่ยนสีเป็นแดง
ซั่วฮ่วนเปลี่ยนมือประสานมุทราอีกครั้ง น้ำทะเลนับพันวาโดยรอบเทลงมาท่วมเตา ช่วยควบแน่นและเย็นยั้งเปลวไฟ พร้อมกันนั้นก็ชักนำ พลังธาตุน้ำ เข้าสู่ภายในเตา
“สหาย วิชาของข้าไม่ธรรมดานะ”
ซั่วฮ่วนอธิบายพร้อมยิ้ม “วิชานี้ชื่อ เคล็ดกลั่นพร้อมน้ำไฟ จะใช้ได้ผลสูงสุดก็ต้องอาศัยเตาหัวใจทะเลเพลิงใต้พิภพนี้เท่านั้น”
“ศาสตราวิญญาณของสหายมีจำนวนมากเกินไป หากใช้ว