เข้ามาในบ้านแล้ว ก็ต้องเริ่มจัดสินเดิมแล้ว
หลี่ฉางชิงตื่นเต้นจนหน้าแดงไปหมด และโบกมือ “ไป ไปดูกัน” แล้วก็เดินไปที่ลานด้านหน้าของห้องหออย่างรวดเร็ว
เซี่ยหยวนซียิ้มพลางส่ายหน้า แล้วก็ตามไปด้วย
—
เจียงเซี่ยนนอนจนถึงเวลาพระอาทิตย์ตกดินจึงจะตื่น ฮูหยินฉียังไม่กลับมา
นางนั่งพิงหัวเตียงอย่างสะลึมสะลือและถามเซียงเอ๋อร์ว่า “ไป่เจี๋ยกับฉิงเค่อก็ไม่ได้กลับมาเหมือนกันหรือ?”
“ไม่เจ้าค่ะ!” เซียงเอ๋อร์ช่วยเลิกม่านขึ้นให้นางอย่างแผ่วเบา และเอ่ยด้วยรอยยิ้มว่า “ท่านหญิง ตอนเที่ยงท่านดื่มแค่น้ำสะอาดไปสองถ้วย ตอนนี้น่าจะหิวแล้วกระมัง? ในห้องครัวตุ๋นน้ำแกงไก่ดำพุทราแดงเก๋ากี้ ท่านดื่มก่อนสักหน่อย ข้าค่อยจัดอาหารเย็นให้ท่าน”
เจียงเซี่ยนพยักหน้า จุ้ยเอ๋อร์จึงช่วยสวมเสื้อผ้าและแต่งตัวให้นาง
จนจัดการทุกอย่างเรียบร้อยแล้ว เจียงเซี่ยนออกมาจากห้องด้านใน และนั่งลงที่ห้องพักผ่อนของห้องด้านนอก เซียงเอ๋อร์ก็พาเหล่าสาวใช้มาเริ่มจัดอาหารเย็นให้นาง
เจียงเซี่ยนเห็นว่ามีบางคนที่ไม่คุ้นหน้า
เซียงเอ๋อร์อธิบายว่า “พวกท่านพี่ที่อยู่ข้างกายท่านหญิงตามฮูหยินฉีไปปูเตียงที่ตระกูลหลี่หมดแล้วเจ้าค่ะ”
เจียงเซี่ยนยิ้มและเอ่ยว่า “เช่นนั้นคุณหนูฉีทั้งสองล่ะ?”
สุดท้ายฉีตานกับฉีซวงก็ยังตื๊อจนฮูหยินฉีตกลงให้พวกนางตามเจียงเซี่ยนมาดูความคึกคักด้วย เพียงแต่ถึงอย่างไรเรื่องนี้ก็ไม่ค่อยถูกธรรมเนียมนัก ฮูหยินฉีกลัวว่าพวกนางพี่น้องจะถูกคนหัว
