ยวว่า “ท่านหญิงจะดื่มน้ำสักหน่อยหรือไม่? ส่วนพวกเสบียงวางอยู่ใต้ที่นั่งของเกี้ยวหมดแล้วเจ้าค่ะ”
เจียงเซี่ยนหาแล้วก็พบว่าไม่เพียงแต่มีกล่องอาหาร ทว่ายังมีโถส้วมด้วย…
จู่ๆ นางก็ไม่อยากกินอะไรทั้งนั้น จึงแค่ดื่มน้ำเล็กน้อย แล้วก็หลับสนิทไปอีกครั้ง
เจียงเซี่ยนตื่นขึ้นมาอีกครั้ง เพราะถูกชีกูปลุก
พวกนางถึงจุดแวะพักระหว่างทางแล้ว ชีกูให้นางคลุมผ้าคลุมหน้า ฮูหยินหลี่จะมาจูงนางลงจากเกี้ยว
เจียงเซี่ยนได้ยินก็คลุมผ้าคลุมหน้า และลงจากเกี้ยวโดยมีฮูหยินหลี่คอยพยุง จนกระทั่งอยู่ในห้องแล้ว เจียงเซี่ยนถึงเปิดผ้าคลุมหน้าอีกครั้ง
จุดแวะพักระหว่างทางสะอาดและเรียบง่าย ไม่มีอะไรให้ชมนัก เพียงแต่ครั้งนี้น่าจะเพื่อต้อนรับการมาเยือนของนาง บนลูกกรงหน้าต่างของห้องที่นางพักผ่อนจึงติดตัวอักษรมงคลคู่สีแดง ส่วนผ้าห่มกับฟูกที่ห่มคลุมนั้นก็เป็นสิ่งที่พวกนางนำมาเอง
ไป่เจี๋ยกับฉิงเค่อดูแลให้นางเปลี่ยนเสื้อผ้า หวีผม ล้างหน้า และพักผ่อน
ปิงเหอที่อยู่ข้างกายหลี่เชียนมาหา และนำยี่โถมาให้นางกำหนึ่งด้วย บอกว่าหลี่เชียนให้เขานำมา
ฉิงเค่อยิ้มพลางไปหาแจกันคนโทเครื่องลายคราม และเสียบยี่โถกำนั้นลงไปในคนโท
ทันใดนั้นในห้องก็มีชีวิตชีวาและงดงามเล็กน้อย
ฮูหยินฉีที่มาอยู่เป็นเพื่อนนางเห็นแล้วก็อดที่จะชมไม่ได้ว่า “แม่ทัพหลี่ช่างเอาใจใส่จริงๆ!”
เจียงเซี่ยนเม้มปากยิ้ม และรู้สึกดีใจมาก นางกินขนมข้าวรองท้องไปสองสามชิ้น ก็ล้มตัวลงบนเตียง
