ณฑลซานซีจะไม่มีผู้หญิงคนไหนฐานะเทียบเท่าท่านหญิงเจียหนาน มีเด็กที่อ่อนต่อโลกมา ย่อมดีกว่ามีชนชั้นสูงหรือราชนิกุลที่โอหังและอวดดีมามาก
เจียงเจิ้นหยวนกับฮูหยินฝางนั่งอยู่ที่ห้องโถงแล้ว เจียงเจิ้นหยวนสวมหมวกเจ็ดแถบของกั๋วกงขั้นพิเศษ ส่วนฮูหยินฝางบนมงกุฏเสียบปิ่นปักผมไก่ป่าหางยาวทองสองอัน ปิ่นปักผมมุกห้าอัน และเมฆสีฟ้ายี่สิบสี่ชิ้น นั่งอยู่ตรงนั้นด้วยสีหน้าจริงจังและระมัดระวัง
พอเห็นเจียงเซี่ยนออกมา สีหน้าของเจียงเจิ้นหยวนก็ขยับเล็กน้อย เดี๋ยวอ้าปากเดี๋ยวหุบปาก เหมือนอยากพูดอะไรบางอย่าง แต่สุดท้ายนัยน์ตากลับหม่นหมอง และไม่พูดอะไรทั้งนั้น ส่วนฮูหยินฝางก็ขอบตาชื้นอย่างห้ามไม่อยู่ จึงหยิบผ้าเช็ดหน้าออกมาเช็ดตรงหางตา
ฮูหยินหลี่ก็เป็นสตรีชนชั้นสูงที่ค่อนข้างโดดเด่นที่ซานซีเช่นกัน และจะไม่เป็นเฉวียนฝูเหรินให้ใครง่ายๆ แต่สายตากับความรู้ของนางต่างก็อยู่ตรงนั้น นางช่วยคนทำงานอย่างจริงใจ แล้วก็เป็นผู้หญิงที่พูดจาคล่องแคล่วเช่นกัน พอเห็นสถานการณ์เช่นนี้จึงรีบยิ้มและเอ่ยว่า “ท่านกั๋วกงกับฮูหยินของพวกเรากำลังอาลัยอาวรณ์ท่านหญิง! พวกท่านวางใจเถอะ ใต้เท้าหลี่ของพวกเราอยากแต่งกับท่านหญิงด้วยใจจริง ท่านหญิงแต่งไปแล้ว จะรักเหมือนเป็นลูกสาวของตนเอง และจะไม่ทำให้ท่านหญิงน้อยใจแม้แต่นิดเดียวอย่างแน่นอน” นางพูดไปก็ส่งสัญญาณให้สตรีที่คอยดูแลเจ้าสาวในพิธีแต่งงานที่ติดตามอยู่ข้างกายวางเบาะรองนั่งทรงกลมที่ทำจาก
