เหลี่ยมจัตุรัส ใช้อาวุธยุทโธปกรณ์โจมตีระยะไกลก่อน ไว้ทหารม้าของชนกลุ่มน้อยทางเหนือเข้ามาใกล้แล้วค่อยใช้เครื่องกีดขวางกับหอกลอบสังหาร และสุดท้ายก็ให้ทหารม้าฉวยโอกาสที่ชนะตามไปโจมตีศัตรู ข้าคิดว่าวิธีนี้น่าจะใช้ได้”
เฉาเซวียนกับเติ้งเฉิงลู่ไม่เข้าใจสักนิด แต่หลี่เชียนกับจินเซียวกลับดวงตาเป็นประกาย คนหนึ่งเอ่ยว่า “วิธีนี้ไม่เพียงแต่ใช้ได้ดี แต่ยังใช้ได้ดีมากจริงๆ ใต้เท้าฉีสมกับที่เป็นแม่ทัพต้าถง เพียงแค่เรื่องนี้เรื่องเดียว ก็สามารถทิ้งชื่อเสียงอันดีงามไว้ในประวัติศาสตร์ได้แล้ว” ส่วนอีกคนเอ่ยว่า “ใต้เท้าฉีเคยใช้วิธีนี้หรือยัง? กองบัญชาการอื่นสามารถเลียนแบบได้หรือไม่ รถม้านั้นพูดง่าย เครื่องกีดขวางก็พูดง่ายเช่นกัน เพียงแต่ดินปืนนั้นหายาก จงเฉวียน หากข้าจำไม่ผิด ท่านลุงเคยเป็นขุนนางที่ค่ายทหารเสินจี ไม่รู้ว่ารู้เรื่องพวกดินปืนหรือไม่ หากสามารถทำให้ราชสำนักดึงปืนไฟออกมาให้พวกเราได้ก็ดี แต่หากไม่ได้ พวกเราก็จะได้ผลิตเองเช่นกัน!”
หลี่เชียนหัวเราะจินเซียว “แค่เห็นเจ้าก็รู้ว่าไม่เคยอยู่ในค่ายทหารเมืองหลวง! ในค่ายทหารเสินจีมีปืนไฟจริง แต่กรมกลาโหมกลับเป็นคนควบคุมการผลิตปืนไฟนี้ คนธรรมดาไม่เคยเห็นด้วยซ้ำ จึงยิ่งไม่ต้องพูดถึงการใช้มันแล้ว” เขาเอ่ยพลางมองไปที่เจียงลวี่ “ตอนที่ท่านพ่ออยู่ที่ค่ายทหารเสินจีก็ไม่ค่อยได้เห็นปืนไฟ แถมสองปีนี้ราชสำนักท้องพระคลังว่างเปล่า ค่ายทหารเสินจียังไม่ได้ส่วนแบ่ง
