ก็ยิ่งไม่มีทางที่จะจัดสรรปืนไฟให้พวกเราแล้ว เท่าที่ข้าดู จำเป็นต้องคิดหาทางเอง แต่ราชสำนักก็คงจะไม่อนุญาตง่ายๆ ท่านลุงมีวิธีอะไรหรือไม่? หรือว่าใต้เท้าฉีคิดอะไรได้?”
เจียงลวี่คิดไม่ถึงว่าหลี่เชียนกับจินเซียวจะมีปฏิกิริยากับเรื่องนี้มากขนาดนี้
เขาก็คิดที่จะเผยแพร่ความคิดของฉีเซิ่งมายังเมืองชายแดนทางเหนือที่สำคัญทั้งเก้าแห่งเช่นกัน เวลานี้เจอคนที่สนใจเรื่องนี้จริงๆ แล้ว จึงตื่นเต้นมาก จนรีบเอ่ยว่า “ท่านพ่อกับใต้เท้าฉีก็เกรงว่าราชสำนักจะไม่อนุญาตเช่นกัน และต่อให้ราชสำนักอนุญาตแล้ว ค่าใช้จ่ายสำหรับการผลิตอาวุธยุทโธปกรณ์ก็สูงเกินไป ไม่ใช่สิ่งที่ทุกกองบัญชาการจะรับได้”
พวกเขาต่างนึกถึงสถานการณ์ในปัจจุบันของเมืองชายแดนทางเหนือที่สำคัญทั้งเก้าแห่งในเวลานี้ แล้วก็เงียบไปพร้อมกันโดยไม่ได้นัดหมาย
เติ้งเฉิงลู่แอบขมวดคิ้ว และเอ่ยว่า “ส่งคนที่มีประสบการณ์โชกโชนและทำงานรอบคอบสักคนไปหาทางบอกราชเลขาธิการวังหรือราชเลขาธิการสยงไม่ได้หรือ?”
หลายวันก่อนสยงจวิ้นหรงอาจารย์ของจ้าวอี้เข้าสำนักราชเลขาธิการ และเป็นราชเลขาธิการตำหนักอู่อิงควบเสนาบดีกรมอาญาแล้ว
เฉาเซวียนยิ้มเยาะ และเอ่ยว่า “พวกเขาไม่สนใจเรื่องพวกนี้หรอก พวกเขาขอเพียงได้อยู่ในตำแหน่งสูงก็พอแล้ว พวกเจ้าไม่ได้กลับเมืองหลวงเลย คงจะยังไม่รู้เรื่องบางเรื่องกระมัง ว่ากันว่าสยงจวิ้นหรงกับวังจี่เต้าทะเลาะกันที่วังเฉียนชิงเรื่องจะให้สินสอดแก่ตระกูลหานเ
