าย!”
ฉิงเค่อยิ้มและช่วยเก็บแบบวาดลวดลายที่อยู่ทั่วทุกที่ให้นาง พลางหัวเราะเสียงเบาและเอ่ยว่า “เรื่องนี้ข้าไม่ทราบจริงๆ เจ้าค่ะ! พรุ่งนี้ข้าจะไปถามคนในครัวในเรือนแต่เช้า” และปลอบใจเจียงเซี่ยนว่า “ท่านหญิงไม่ต้องกังวล นายท่านเป็นคนรู้ว่าอะไรควรไม่ควรมาโดยตลอด ก็จะดื่มเหล้าแค่สองสามวันนี้เช่นกัน ไว้กลับถึงไท่หยวนแล้ว ก็ไม่ใช่ว่านายท่านจะดื่มเหล้าของทุกคน” แล้วเอ่ยถึงวันเกิดของจินย่วน “นายท่านบอกว่าคนที่ส่งของขวัญวันเกิดให้ฮูหยินเฒ่าหวงของตระกูลจินมาถึงแล้วเจ้าค่ะ พรุ่งนี้บ่ายก็จะออกเดินทางกลับไท่หยวน ถึงเวลานั้นคุณหนูจินจะตามกลับไปด้วย เช่นนั้นท่านหญิงก็ไปวันเกิดของคุณหนูจินไม่ได้แล้ว ท่านว่า…ต้องเตรียมของขวัญสักชิ้นให้ชีกูส่งไปหรือไม่?”
ตั้งแต่ยืนยันว่าทั้งไป่เจี๋ยและฉิงเค่อจะติดตามเจียงเซี่ยนแต่งไปตระกูลหลี่ เมิ่งฟางหลิงกับฮูหยินฝางก็เริ่มอบรมสั่งสอนให้ไป่เจี๋ยกับฉิงเค่อดูแลงานบ้าน เพียงแต่นิสัยของไป่เจี๋ยจะนุ่มนวลหน่อย ส่วนฉิงเค่อจะมีความคิดเป็นของตนเองมากกว่า หลังจากเมิ่งฟางหลิงปรึกษากับฮูหยินฝางแล้ว จึงให้ไป่เจี๋ยช่วยดูแลกิจวัตรประจำวันของเจียงเซี่ยน และให้ฉิงเค่อช่วยดูแลงานนอกหน้าที่ ส่วนหลิวตงเยว่หลุดพ้นจากการเป็นทาสแล้วก็ต้องคิดหาทางทำให้เขาเป็นชาวบ้าน จึงให้ช่วยจัดการห้องส่วนตัวของเจียงเซี่ยนไปก่อน ไว้หานักบัญชีที่เหมาะสมได้แล้วค่อยว่ากัน
ทั้งหมดนี้เป็นโอกาส!
หลายวันนี้ไม่ว่า
