ของหลี่เชียนแดงมาก…
ทั้งสองคนทะเลาะกันอยู่ครู่หนึ่ง เจียงเซี่ยนไม่มีกะจิตกะใจไปคิดเรื่องของคุณหนูสกุลเติ้งด้วยซ้ำ พอเห็นว่าท้องฟ้าเริ่มมืดแล้ว เจียงเซี่ยนก็ตัดสินใจกลับจวน
หลี่เชียนไม่กล้ารั้งไว้อีก เขากลัวว่าตนเองจะควบคุมตนเองไม่ได้และจะทำสิ่งที่ทำให้เจียงเซี่ยนอายและโกรธมากขึ้น
เขาส่งเจียงเซี่ยนถึงหน้าประตูใหญ่ มองชีกูพยุงนางขึ้นรถม้า และเดินไปกำชับนางว่า “ตอนนี้พวกเรารู้ช้าไปหน่อยแล้ว หากเจ้าคิดว่าการแต่งงานของคุณหนูใหญ่อันลู่โหวไม่ค่อยดีจริงๆ ถึงเวลานั้นพวกเราก็จับตาดูให้มากหน่อย หากเกิดรอยร้าวระหว่างพวกเขาสามีภรรยา พวกเราค่อยออกหน้าช่วยเหลือก็ไม่สายเช่นกัน เวลานี้เจ้าไปบอกอะไรกับพวกเขา พวกเขาไม่เพียงแต่จะไม่เชื่อ ทว่ายังอาจจะคิดว่าเจ้ามีเจตนาอื่นแอบแฝงด้วย”
เจียงเซี่ยนพยักหน้า นางไม่รู้สึกเสียใจกับเรื่องนี้อีกแล้วจริงๆ
โชคชะตาของคนเป็นสิ่งที่แปลกประหลาด ตอนที่นางฟื้นคืนชีพกลับมา ก็คิดแค่ว่าจะตัดความสัมพันธ์กับจ้าวอี้อย่างไร แต่คิดไม่ถึงว่าเทวดากลับส่งหลี่เชียนมาอยู่ข้างกายนาง จนวันหนึ่งนางได้ยืนอยู่กับหลี่เชียนในนามของสามีภรรยาไม่ใช่นามของเจ้านายกับขุนนาง
บางทีคุณหนูเติ้งอาจจะไม่มีจุดยืนที่ชัดเจนเหมือนกับไป๋ซู่ ทว่านางไม่มีความขัดแย้งทางผลประโยชน์กับตระกูลไช่ ตระกูลไช่จึงชอบลูกสะใภ้แบบนี้มากกว่า เวลาที่นางมีความขัดแย้งกับไช่หยวน ก็ย่อมมีพวกผู้อาวุโสออกหน้าหยุดยั้งไช่หยวน จนกลา
