ชควาสนา!”
แต่จะฝ่าเคราะห์นี้ได้อย่างไร?
การบุกชิงอย่างเปิดเผยย่อมมิอาจทำได้ มีเพียงต้องซ่อนกลิ่นแห่งลมปราณ ลอบแฝงเข้าไปแปรรูปภูเขาเทพหยวนฉือ จึงพอมีหนทาง
แต่จะลอบเข้าไปอย่างไร?
เมื่อคิดถึงตรงนี้ ลวี่หยางก็หันไปมอง “เม็ดยาวิชาล้อมผนึก” ซึ่งใช้ปิดผนึกซุ่ยอิ๋งไว้ พลันสายแสงหนึ่งวาบผ่านใจ ร้องหัวเราะพลางตบมือเสียงดัง
“เหตุและผลนี้ ช่างลึกล้ำยิ่งนัก!”
พอดีตัวเขามีราชันมังกรอยู่ตนหนึ่ง หากเขานำราชันมังกรตนนี้สังเวยให้แก่ “กายธรรมควบคุมสรรพสิ่งแห่งฟ้าดั้งเดิม” ก็จะสามารถอาศัยความอัศจรรย์ของ “สรรพสิ่ง” แปรเปลี่ยนกลิ่นอายเลือดมังกรออกมาได้!
กายธรรมควบคุมสรรพสิ่งสามารถหลอมรวมสิ่งภายนอกได้ทั้งสิ้น บรรจุหมื่นสิ่ง หากหลอมสิ่งใดเข้าไป กลิ่นอายของสิ่งนั้นก็จะปนเปลงออกจากร่างกายราวกับสิ่งแท้จริง ดังนั้นเพียงแค่หลอมราชันมังกรตัวหนึ่ง ก็แปรตนให้เป็นสายเลือดมังกรแท้ได้ สามารถใช้หลอกลวงเข้าไปยังภูเขาเทพหยวนฉือได้อย่างไร้พิรุธ!
คิดได้ดังนี้ ก็ไม่ลังเลอีก
แครก!
ลวี่หยางบีบมือทั้งห้าในฉับพลัน “เม็ดยาวิชาล้อมผนึก” ในมือก็แตกร้าวเป็นผุยผง ซุ่ยอิ๋งในแดนผนึกยังไม่ทันได้ร้องคำเดียว ก็สิ้นใจตายในทันที
จากนั้นลวี่หยางจึงคลายฝ่ามือออก ลำธารโลหิตทะลักลงมาไม่ขาดสาย แต่ละหยดหนักดั่งขุนเขา สะท้อนแสงทองเจิดจ้า เป็นโลหิตของสายเลือดมังกรแท้แต่กำเนิด แม้เพียงหยดเดียวก็เปี่ยมไปด้วยปาฏิหาริย์ ยิ่งไม่ต้องกล่าวถึงเกล็ด เงี่
