ะ! หลังจากท่านตาจากไป พวกเราพี่น้องก็ไปเรือนท่านลุงน้อยมาก”
แค่เห็นก็รู้ว่าความสัมพันธ์ของทั้งสองตระกูลไม่ลงรอยกันนัก
หลี่เชียนครุ่นคิดเล็กน้อย และเอ่ยว่า “จินเซียว ถึงพวกเราจะเป็นเพื่อนกัน ทว่าเรื่องบางเรื่องแม้แต่เพื่อนก็ไม่ควรเข้าไปก้าวก่ายเช่นกัน ข้ารู้ว่าข้าถามเจ้าแบบนี้ไม่ค่อยสมควรนัก แต่เรื่องนี้ท่านหญิงเป็นคนฝากข้ามา ต่อให้ล่วงเกินเจ้า ข้าก็ต้องถามอยู่ดี ท่านหญิงได้ยินว่าพ่อเจ้าคิดจะให้น้องสาวเจ้าหมั้นกับเซ่าหยาง เซ่าหยางเป็นคนอย่างไร ข้าไม่บอกเจ้าก็รู้ดี แม่แท้ๆ ของเจ้าเสียชีวิตไปแล้ว เจ้าเป็นพี่ชาย เป็นที่พึ่งเดียวของนาง เรื่องนี้เจ้าก็ไม่มีความเห็นแม้แต่นิดเดียวอย่างนั้นหรือ? จินเซียวที่ข้ารู้และรู้จัก เป็นสหายที่ข้าเอ่ยคำเดียวก็สามารถร่วมเป็นร่วมตายได้ เจ้ามีเรื่องอะไรลำบากใจหรือไม่?”
“สองหัวดีกว่าหัวเดียว”
“มีเรื่องอะไรที่พวกเราปรึกษากันไม่ได้หรือ”
“สตรีล้วนต่างจากบุรุษ บุรุษแต่งงานแล้วไม่ถูกใจ ยังสามารถรับอนุได้ ทว่าสตรีหากแต่งงานกับคนไร้คุณธรรมและความสามารถ ชีวิตนี้ก็จบสิ้นแล้ว”
“มีคำโบราณกล่าวว่า บุรุษกลัวเข้าสู่สายงานผิด สตรีกลัวแต่งงานผิดคน ไม่ใช่หรือ”
“เจ้าลองคิดตามคำพูดของข้าดูให้ดี”
“หากเจ้ายังไม่อยากคุยกับข้าตอนนี้ ข้าจะรอเจ้า ไม่ว่าเจ้าต้องการให้ข้าช่วยเมื่อไร ข้าจะไม่ปฏิเสธ”
จินเซียวได้ยินแล้วแปลกใจมาก
เขามองหลี่เชียนอย่างตกตะลึง เหมือนอยากจะมองคนๆ นี้ให้ชัด
