เจน อยากรู้ว่าหลี่เชียนพูดจริงหรือโกหกกันแน่
พูดถึง เขากับหลี่เชียนนั้นแทนที่จะบอกว่าเป็นเพื่อนกัน สู้บอกว่าเป็นการคบหากันภายใต้ผลประโยชน์ร่วมกันจะดีกว่า ทั้งสองคนแลดูอ่อนโยนและน่าเข้าใกล้ แต่กลับต่างคนต่างมีเป้าหมายของตนเอง เขาไม่ได้ให้ความจริงใจ หลีเชียนก็อาจจะมองออกอย่างทะลุปรุโปร่งเช่นกัน ทว่าเวลานี้หลี่เชียนกลับบอกเขาว่า หากมีอะไรต้องการให้หลี่เชียนช่วย หลี่เชียนจะไม่ปฏิเสธ
จินเซียวหลุบตาลง สีหน้าฉายแววเศร้าหมองอย่างเบาบาง
บางครั้งพี่น้องของตนเองก็ยังสู้คนนอกคนหนึ่งไม่ได้
จินเซียวแอบคิด และเอ่ยเสียงเบาว่า “จงเฉวียน เรื่องนี้ไม่ใช่ว่าข้าไม่คัดค้าน แต่ท่านพ่อตัดสินใจแน่วแน่แล้ว ข้าคัดค้านไม่ได้ผล จึงจำเป็นต้องแสร้งทำเป็นไม่รู้เรื่อง” จินเซียวพูดไป สองมือก็กำเป็นหมัดแน่น “เจ้าไม่รู้ เซ่าหยางชอบน้องสาวข้ามาตั้งแต่เด็ก ทว่าน้องสาวข้ากลับตรงกันข้าม นางเห็นเขาแล้วก็รู้สึกเกลียด ตอนเด็กเซ่าหยางยังคิดที่จะทำให้น้องสาวข้าชอบเขาด้วย ตอนหลังค่อยๆ โตขึ้น ก็กลายเป็นยึดติดกับน้องสาวข้า น้องสาวข้าไม่อยากแต่งงานกับเขา เขาก็จะแต่งงานกับน้องสาวข้าให้ได้ ข้ารู้ดีอยู่แก่ใจ แล้วก็เคยคิดที่จะหาการแต่งงานอื่นให้น้องสาวข้าเหมือนกัน แต่ท่านย่ากลับคิดว่าการแต่งงานนี้ดีที่สุดแล้ว ไม่ว่าอย่างไรก็ไม่ตอบตกลง แม่เลี้ยงของข้าไม่อยากทำให้ท่านย่าไม่พอใจ จึงจัดการตามท่านย่าเช่นกัน…”
เขายิ้มให้หลี่เชียนอย่างน่าเว
