้องสกุลฉีมองหน้ากันเลิ่กลั่ก
แต่ไป๋ซู่กลับขมวดคิ้ว และเอ่ยว่า “เจ้ากินหมั่นโถวมังสวิรัติสักสองสามลูกเถอะ! เมื่อครู่ข้าให้หลิวตงเยว่ไปเฝ้าพวกเขาทำในห้องครัว ไว้กลับจวนแล้ว ค่อยให้คนครัวทำของอร่อยให้เจ้ากินสักหน่อย”
เจียงเซี่ยนพยักหน้าอย่างลวกๆ
ทว่าเมิ่งฟางหลิงกลับเม้มปากยิ้ม
เมื่อครู่ท่านหญิงพบแม่ทัพหลี่ จะต้องเกิดอะไรบางอย่างขึ้นอย่างแน่นอน ไม่อย่างนั้นท่านหญิงคงจะไม่เดี๋ยวก็ทำหน้าเศร้า เดี๋ยวก็หัวเราะออกมา…เหมือนเด็กสาวที่มีคนรักแล้ว!
