้นี้จะทำอะไร
ต้าถงก็เล็กแค่นี้ นางมาต้าถง พักที่กองบัญชาการต้าถง ออกเรือนจากสกุลฉี สินสอดหนึ่งแสนตำลึงของตระกูลหลี่ ทั้งต้าถงต่างก็แสดงความเห็นกันมากมาย คุณหนูโหยวไม่มีทางที่จะไม่รู้ และหลังจากที่อีกฝ่ายเห็นคนที่โดดเด่นอย่างไป๋ซู่กับแม่นมเมิ่งแล้วยังสามารถจ้องแต่นางคนเดียวและชมนางอย่างไร้จิตสำนึกได้…เจตนานี้ก็ทำให้นางครุ่นคิดเล็กน้อยอย่างเลี่ยงไม่ได้
ถึงแม้การที่คนเดินไปสู่ที่สูงจะไม่ใช่เรื่องเลวร้ายอะไร ทว่าหากมีคนอยากเห็นนางเป็นคนโง่ เหยียบย่ำฐานะ ชื่อเสียง และเกียรติยศของเราเพื่อพิสูจน์ตนเอง นั่นก็ทำให้รู้สึกขยะแขยงเล็กน้อยแล้ว
เจียงเซี่ยนไม่คิดที่จะทำความรู้จักกับคุณหนูโหยว
นางพยักหน้าให้คุณหนูโหยวด้วยสีหน้าเย็นชา และเอ่ยกับทังลิ่วว่า “น้ำของพวกเจ้ามาจากที่ใดหรือ? กระปุกที่ใส่ใบชาเป็นเครื่องปั้นดินเผาพื้นเมืองของหลงเฉวียนหรือเปล่า? ข้าว่าลายน้ำแข็งแตกนี้เผาได้ไม่เลวทีเดียว!”
นางทิ้งคุณหนูโหยวราวกับสิ่งของที่ถูกลืมไว้ตรงนั้น
พี่น้องสกุลฉีแปลกใจมาก
หลายวันนี้พวกนางอยู่เป็นเพื่อนเจียงเซี่ยนตลอด เจียงเซี่ยนพูดคุยและหัวเราะกับพวกนาง ถึงบางครั้งพวกนางจะถามพวกคำถามที่แลดูโง่เขลาเล็กน้อย เจียงเซี่ยนก็จะตอบพวกนางอย่างอดทนมากเช่นกัน กับคนที่รับใช้ข้างกายก็ใจกว้างและอ่อนโยนมาก ชาร้อนก็วางไว้ให้เย็น อาหารที่ชอบกินก็กินเยอะหน่อย อันที่ไม่ชอบก็กินน้อยหน่อย พวกนางคิดมาตลอดว่าเจียงเซี่ยนนิสัยด
