กผู้ดีมีเงินที่กินดื่มเที่ยวเล่นทั้งวันและไม่เอางานเอาการ ทำอะไรหุนหันพลันแล่น พูดจาเกินจริง แถมยังร้องให้เจียงลวี่ช่วยหาภรรยาที่เมืองหลวงให้เขาสักคนด้วย
เจียงลวี่ถึงรู้ว่าที่แท้จินไห่เทาวางแผนเรื่องแต่งงานของจินเซียวเอาไว้แล้ว และอยากช่วยหาตระกูลพ่อตาแม่ยายที่มีอำนาจมากหน่อยในเมืองหลวงให้จินเฉิงลูกชายคนรอง
เขาอดที่จะเอ่ยกับฮูหยินฝางไม่ได้ว่า “ดูเหมือนหลายปีนี้ที่ตระกูลจินอยู่ด่านชายแดนก็ใช้ชีวิตลำบากเหมือนกัน”
“เรื่องนั้นมันแน่นอนอยู่แล้ว!” ฮูหยินฝางเอ่ยอย่างเรื่อยเปื่อย “ตระกูลจินตั้งมั่นรักษาการณ์อยู่ที่ไท่หยวนมานานมากแล้ว ในราชสำนักก็ห้ามขุนนางในเมืองหลวงคบหากับขุนนางท้องถิ่นที่อยู่แดนไกล พวกเขาจึงไม่รู้ข่าวในเมืองหลวง มีเรื่องอะไรก็มักจะช้ากว่าคนอื่น ตอนฮ่องเต้เซี่ยวจงนั้นยังพูดง่าย เพียงแค่เจ้าทำสิ่งที่ควรทำตามหน้าที่ สอบทุกสามปี เลื่อนขั้นทุกเก้าปี เจ้าก็จะได้เลื่อนตำแหน่งอย่างราบรื่น แต่พอถึงตอนฝ่าบาทพระองค์ก่อนกุมอำนาจทางการเมือง ฉินกุ้ยเฟยชอบความคึกคัก ฝ่าบาทพระองค์ก่อนจัดงานเลี้ยงเล็กทุกสามวัน งานเลี้ยงใหญ่ทุกห้าวัน คนเบื้องบนปฏิบัติอย่างไรคนเบื้องล่างก็ปฏิบัติตาม บรรยากาศก็ค่อยๆ เปลี่ยนไปแล้ว มีคนได้อำนาจตามไปด้วยมากขึ้นชั่วข้ามคืนเพราะประจบประแจงฉินกุ้ยเฟย จนกระทั่งตอนที่เฉาไทเฮาสำเร็จราชการแทน อยากหยุดก็หยุดไม่ได้แล้ว และคนที่รับเคราะห์คนแรกสุดก็คือพวกขุนนางฝ่ายบุ๋นกั
