าง อ่อนโยน และมีมารยาทมากด้วย คนข้างกายทำงานพลาด ก็ไม่เคยตวาดด่าเสียงดังหรือลงโทษ ทว่ามอบให้หลิวตงเยว่สั่งสอนอย่างละเอียดทั้งหมด นิสัยดีกว่าสตรีที่มาจากตระกูลสูงศักดิ์มากมายที่นางเคยพบ และได้รับการปลูกฝังเรื่องการปฏิบัติกับคนอื่นและจัดการเรื่องราวอย่างถูกต้อง กับของที่ชอบก็บอกตามตรงว่าชอบ ของที่ไม่ชอบก็บอกตามตรงว่าไม่ชอบ พอได้คบหากันแล้วก็เรียบง่ายและจริงใจ ทำให้คนอยู่ด้วยแล้วสบายใจมากเหมือนอาบสายลมในฤดูใบไม้ผลิ
นางจึงไม่เกรงใจเจียงเซี่ยนเช่นกัน ถึงตานางนำหน้าก็นำหน้า ถึงตานางถอยหลังก็ถอยหลัง ทุกคนต่างเข้ากันได้ดีมาก
หลิวตงเยว่ประคองเจียงเซี่ยนลงจากรถม้า แล้วก็เห็นสวนผักที่เพิ่งจะพรวนดิน บางคันดินยังมีต้นกล้าข้าวงอกออกมาเล็กน้อยด้วย
ฮูหยินฉีรีบเอ่ยว่า “นี่เป็นผักที่ท่านแม่ปลูก”
เจียงเซี่ยนถึงนึกขึ้นมาได้ว่า ฮูหยินฉีเพิ่งจะตามแม่สามีมาพึ่งพาฉีเซิ่งหลังจากบิดาของฉีเซิ่งเสียชีวิตแล้ว แต่มารดาของฉีเซิ่งเป็นเพียงเกษตรกรหญิงในชนบทคนหนึ่ง
เป็นครั้งแรกที่เจียงเซี่ยนได้เห็นสวนผักสดๆ
ชาติก่อนตอนที่นางเป็นไทเฮาก็เคยไปปลูกพืชที่หอสักการะดินเช่นกัน ทว่านั่นก็เพียงแค่ประคองคราดเดินสองสามก้าวเท่านั้น จะเทียบกับสิ่งที่น่าสนใจตรงหน้าได้อย่างไร
“ฮูหยินเฒ่าปลูกอะไรบ้างหรือ?” นางถามอย่างอยากรู้อยากเห็น “ข้าได้ยินว่าผักที่ปลูกในสวนผักล้วนออกผลตอนหน้าร้อน เช่นนั้นตอนหน้าร้อนพวกเจ้าก็กินผักที่ปลูกในสวนผั
