อยมากแล้วจริงๆ ดังนั้นพักผ่อนเร็วหน่อยดีกว่า แล้วพรุ่งนี้มีบุญคุณก็ตอบแทนบุญคุณ มีความแค้นก็แก้แค้นดีหรือไม่?”
“ลูกสาวที่ออกเรือนแล้วจะคิดถึงสามี” เจียงลวี่ยังไม่หายแค้น และเอ่ยว่า “คิดไม่ถึงว่าแม้แต่เจ้าก็ไม่อาจละเว้น”
เจียงเซี่ยนเอ่ยอย่างระมัดระวังเพื่อทำให้เขาหายโกรธ กว่าจะหลอกให้เจียงลวี่กลับไปได้ก็ไม่ง่ายเลย นางเหนื่อยมากจนหมดสิ้นเรี่ยวแรงแล้ว พอล้มตัวลงบนเตียงก็หลับทันที ความกังวลและความหวาดกลัวทั้งหมดต่างไม่รู้ไปไหนแล้ว นางไม่ได้พลิกตัวแม้แต่ครั้งเดียว ตื่นมาตอนเช้าแขนก็ชาไปหมดแล้ว ตอนที่เห็นชีกูที่มีดวงตาใสแจ๋ว นางก็ใช้เวลานานมากกว่าจะจำได้
ชีกูยังพาสาวใช้ที่อายุสิบเจ็ดสิบแปดมาด้วยสองคน คนหนึ่งคือเซียงเอ๋อร์ที่นางเคยเจอก่อนหน้านี้ ส่วนอีกคนชื่อจุ้ยเอ๋อร์ ชีกูพาทั้งสองคนมาคารวะนางด้วยสีหน้าเต็มไปด้วยรอยยิ้ม และเรียกนางว่า “ท่านหญิง” อย่างนอบน้อม แล้วเอ่ยว่า “จดหมายของนายท่านส่งไปถึงไท่หยวนตั้งแต่สองสามวันก่อนแล้ว พวกข้าจึงติดรถมา ระหว่างทางล่าช้าไปเล็กน้อย จึงเพิ่งมาถึงวันนี้ หลายวันนี้ทำให้ท่านหญิงลำบากแล้ว” แล้วก็ชี้เซียงเอ๋อร์และเอ่ยว่า “สาวใช้คนนี้ท่านรู้จักมานานแล้ว นางพอจะถือได้ว่าเฉลียวฉลาด หลายวันนี้ก็ให้นางติดตามขันทีหลิวเพื่อเรียนรู้ว่าต้องดูแลรับใช้ท่านอย่างไร ท่านว่าดีหรือไม่?”
ถึงอย่างไรเจียงเซี่ยนก็เป็นเด็กสาวที่ยังไม่ออกเรือน คนรับใช้ข้างกายส่วนใหญ่ก็เป็นนางใน
