เรื่องส่วนตัวจึงยังไม่ค่อยชินที่จะเรียกใช้หลิวตงเยว่จริงๆ พอได้ยินก็อดที่จะโล่งอกไม่ได้ และคิดว่าแบบนี้หลิวตงเยว่ก็จะได้สบายหน่อยเช่นกัน จึงพยักหน้า และเรียกหลิวตงเยว่เข้ามามอบคนให้เขา
หลังจากนั้นชีกูก็ชี้จุ้ยเอ๋อร์ และเอ่ยด้วยรอยยิ้มว่า “นางหวีผมเก่ง แถมยังรู้หนังสืออยู่บ้าง หากท่านหญิงไม่มีอะไรทำ ยังสามารถให้นางช่วยอ่านนิยายและคัดคัมภีร์ให้ท่านได้ด้วย”
คนที่รับใช้ข้างกายเจียงเซี่ยนล้วนต้องตรวจสอบบรรพบุรุษทั้งสามรุ่นให้ชัดเจน นางจึงยังไม่ค่อยชินกับการให้คนแปลกหน้าติดตามรับใช้ข้างกาย
นางยิ้มและรับคนเอาไว้ แล้วเอ่ยว่า “เพียงเพราะข้างกายไม่มีคน จึงยืมมาช่วยชั่วคราวไม่กี่วันเท่านั้น เรื่องอ่านนิยายกับคัดคัมภีร์ก็ช่างเถอะ มีคนช่วยข้าหวีผมให้เรียบร้อย”
ทั้งสามคนต่างเม้มปากยิ้มอย่างเต็มไปด้วยความปรารถนาดี บรรยากาศอบอุ่นและดีมาก
ชีกูไปตักน้ำเข้ามา จุ้ยเอ๋อร์เกล้ามวยอย่างง่ายๆ ให้นางตามคำสั่งของนาง
เจียงเซี่ยนรู้สึกว่าศีรษะเบาลงไปสองสามจิน
เซียงเอ๋อร์เอากล่องเครื่องประดับเข้ามาให้เจียงเซี่ยนเลือกเครื่องประดับที่จะใส่
ในนั้นมีปิ่นปักผมมรกตลายหม่านฉือเจียว[1] ปิ่นปักผมทองคำบริสุทธิ์ประดับหยก ปิ่นปักผมรูปหงส์ฝังทับทิม ปิ่นปักผมไข่มุกเหอผู่ขนาดเท่าเม็ดบัว หวีเสียบผมที่ประดับอัญมณีนานาชนิด ดอกไม้ผ้าไหมประดิษฐ์ที่ทำด้วยการใช้ผ้าไหมผืนบางพับและเย็บเป็นดอก ดอกไม้ใหญ่ที่เลี่ยมประดับด้วยขนนกกระเต็น
