จียหนาน เจ้าคงจะไม่ได้ชอบหลี่เชียนจริงๆ ใช่หรือไม่?”
ดังนั้นหลี่เชียนถึงกล้าลักพาตัวนาง?
ดังนั้นหลี่เชียนถึงได้ไปพึ่งพาตระกูลเจียง?
ดังนั้นหลี่เชียนถึงได้ขัดขวางเจียงลวี่ไว้ข้างนอก?
เจียงเซี่ยนอึ้งไปเล็กน้อย
ทว่าสายตาของเฉาเซวียนกลับเปลี่ยนเป็นคมกริบขึ้น
เจียงเซี่ยนเหมือนกับเห็นเฉาเซวียนเฉิงเอินกงแม่ทัพภาคแห่งกองบัญชาการห้าทัพและหัวหน้ากองตราประทับคนที่ท่าทางองอาจและพูดจาฉะฉานในราชสำนัก ออกความคิดกับวางแผนให้นาง และร่วมกันหารือข้อราชการในราชสำนักที่วังเฉียนชิงนั้นอีกครั้ง
ชาติก่อนปะปนกับชาตินี้ นางที่สับสนและจนปัญญาอดที่จะพึมพำไม่ได้ว่า “ข้าชอบจะมีประโยชน์อะไร? สิ่งที่เขาสนใจที่สุดยังคงเป็นอนาคตของตระกูลหลี่ และแผนการอันยิ่งใหญ่กับการรักษาอำนาจของเขาเอง…”
เฉาเซวียนตกใจ
เขาไม่เคยคิดฝันว่า วันหนึ่งเจียงเซี่ยนจะบอกความในใจกับเขา
คนที่เกิดมาในราชวงศ์อย่างพวกเขา บอกความในใจสักคำยากแค่ไหน ไม่มีใครรู้ดีไปกว่าเขาแล้ว
“เจ้า…” เฉาเซวียนมีหลากหลายความรู้สึกปะปนกัน
เขาอยากถามเจียงเซี่ยนมากว่า หากจุดยืนของทั้งสองตระกูลตรงกัน เจียงเซี่ยนจะเลือกหลี่เชียนเป็นสามีใช่หรือไม่?
ทว่าเจียงเซี่ยนได้สติกลับมาท่ามกลางเสียงถามเพียงสั้นๆ ของเขาแล้ว
นางอดที่จะยิ้มไม่ได้
นี่นางต้องโลเลแค่ไหน ถึงได้สับสนระหว่างเฉาเซวียนในชาตินี้กับชาติที่แล้ว และอยากให้เฉาเซวียนให้คำแนะนำและคำพูดเตือนสติกับนางสักหน่อยเหมือนชาติ