กหลานตระกูลขุนนางในเมืองหลวงที่ได้ชื่อเสียงอันดีและเกียรติยศมาด้วยวิธีมิชอบ หลี่เชียนคิดว่าแสดงท่าทีอ่อนน้อมถ่อมตนประจบประแจง และแสดงความอ่อนแอออกมาให้เขาเห็น แล้วจะทำให้เขาหลงกลหรือ?
หลี่เชียนเป็นคนสูงส่งและมีความหยิ่งในศักดิ์ศรี หากเขาแพ้ก็ไม่ให้แทรกแซงเรื่องของพวกเราสองตระกูลไม่ใช่หรือ เช่นนั้นเขาก็จะทำตามคำพูดของหลี่เชียนโดยไม่เอ่ยถึงตระกูลเจียงกับตระกูลหลี่ ชนะเขาจะพาเป่าหนิงกลับไป แพ้ก็ให้ท่านพ่อออกหน้าจัดการหลี่เชียนกับตระกูลหลี่
ให้โอกาสคุณชายหลี่คุยโวโอ้อวด!
แล้วก็รอเสียใจให้พอแล้วกัน!
เจียงลวี่ถอดเสื้อคลุมยาวที่คลุมอยู่ด้านนอกออกและพลิกมือโยนให้ฝูเซิง เผยให้เห็นชุดที่ทะมัดทะแมง
นี่เตรียมมาล่วงหน้าหรือ!
จงเทียนอี้เลิกหางตาขึ้นเล็กน้อย แล้วลุกขึ้นยืนตาม
หวังจ้านตาแดง เขาจ้องหลี่เชียนเหมือนจ้องเหยื่อ
เขาตะโกนเรียกว่า “ท่านพี่อาลวี่” เสียงดัง และก้าวเข้าไปยืนข้างกายเจียงลวี่ แล้วมองหลี่เชียนพลางเอ่ยว่า “ข้าจะสู้กับเขาเอง!”
เพียงแต่เจียงลวี่ยังไม่ทันตอบ หลี่เชียนก็ยิ้มและเอ่ยว่า “ซื่อจื่อ หรือว่าพวกเราจะตะลุมบอนอย่างนั้นหรือ?”
“เจ้ากลัวอย่างนั้นหรือ?” เจียงลวี่หัวเราะเยาะ “เรื่องแบบนี้ยังต้องแยกความแตกต่างต่างๆ ด้วยอย่างนั้นหรือ? ถึงอย่างไรก็ตัดสินแพ้ชนะ แค่ตัดสินได้ก็พอแล้ว จะต่อสู้ตัวต่อตัวหรือตะลุมบอนแตกต่างกันตรงไหน?”
ประกาศ ปนท้าทายเล็กน้อย
พวกเขามาชิงตัวคน ไม่ได้มาประลอง
