ี่นี่อีกวัน คงจะไม่ได้มีแผนการอะไรใช่หรือไม่?”
ไม่ว่าจะเป็นชาติก่อนหรือชาตินี้ นางก็ไม่เคยเอาชนะเขาได้เลย ทุกครั้งที่เกิดอะไรขึ้น คนที่ตกลงไปในกับดักนั้นก็มักจะเป็นนางเสมอ
เวลานี้นางมีความรู้สึกแบบนั้นอีกแล้ว
หากหลิวตงเยว่เป็นคนโง่ก็คงจะไม่ถูกไทฮองไทเฮาจัดให้รับใช้ข้างกายเจียงเซี่ยนเช่นกัน ทว่านี่ก็เป็นครั้งแรกที่เขามาไกลขนาดนี้ จนไม่รู้แม้กระทั่งว่าตนเองอยู่ที่ไหน ไหนเลยจะมองแผนการของหลี่เชียนออกอย่างทะลุปรุโปร่ง?
“ข้าก็ไม่ทราบเหมือนกันขอรับ!” เขาทำหน้ากลุ้มและเอ่ยว่า “ข้าว่าท่านไปถามใต้เท้าหลี่ตรงๆ เลยดีกว่า ข้ารู้สึกว่าใต้เท้าหลี่เป็นคนไม่เลวทีเดียว ท่านไปถาม เขาจะต้องบอกท่านตามความจริงอย่างแน่นอนขอรับ”
เจียงเซี่ยนจ้องเขาครั้งหนึ่ง และเอ่ยว่า “สองวันก่อนเจ้ายังบอกว่าหลี่เชียนเป็นคนเลวอยู่เลย? ทำไมวันนี้น้ำเสียงถึงเปลี่ยนไปอย่างสิ้นเชิง?”
นางไม่สงสัยว่าหลิวตงเยว่จะทรยศนาง หลิวตงเยว่เป็นลูกศิษย์ของหลิวเสี่ยวหม่าน ถึงเขาจะไม่คิดถึงตนเอง ก็ต้องคิดถึงหลิวเสี่ยวหม่านอยู่ดี ยิ่งกว่านั้นชาติก่อนก็ไม่ใช่ว่าเขาไม่มีที่ไปที่ดีแต่กลับปรนนิบัติและเลี้ยงดูหลิวเสี่ยวหม่านตลอด จึงเป็นคนที่ไว้ใจได้
หลิวตงเยว่กล้าบอกที่ไหนว่าเขาทำไปตามสถานการณ์ หากเจียงเซี่ยนชอบหลี่เชียน แน่นอนว่าเขาก็ต้องเคารพและเอาใจหลี่เชียนเช่นกัน หากเจียงเซี่ยนไม่ชอบหลี่เชียน ถึงแม้เขาจะไม่ถึงกับเข้าไปเหยียบหลี่เชียนสักสองสา
