ะดับเงินทองที่เมืองติ้งด้วย เส้นทางที่ใกล้ที่สุดจากที่นี่ไปไท่หยวนก็คือผ่านหยางเฉวียนไปยังโซ่วหยาง พวกเขาน่าจะรีบกลับไท่หยวนขอรับ”
ต้าถงเป็นเขตอิทธิพลของตระกูลเจียง ทว่าไท่หยวนกลับเป็นเขตอิทธิพลของตระกูลจิน เวลานี้หลี่ฉางชิงเป็นแม่ทัพซานซี ซานซีก็เป็นซ่องโจรของตระกูลหลี่ ในความคิดของเจียงลวี่ หากหลี่เชียนไม่รีบกลับไท่หยวนไปทำงานให้เสร็จจนแก้ไขอะไรไม่ได้อีก ก็อาจจะซ่อนตัวและหลบหนีอยู่ที่บ้านเกิดอย่างเฝินหยาง…
“ไป!” เจียงลวี่ออกคำสั่งทันที “คืนนี้พวกเรารีบเดินทาง”
ไม่มีใครคัดค้านสักคน ทุกคนเตรียมตัวอย่างเงียบๆ ไม่นานก็ไปหยางเฉวียน
—
วันรุ่งขึ้นรับอาหารเช้าแล้ว เจียงเซี่ยนก็ไปถ้ำหินเย็นกับหลี่เชียน
คนที่ไปด้วยกันยังมีจงเทียนอี้ด้วย
ครั้งนี้เขาไม่จ้องหลิวตงเยว่อีกแล้ว แต่ตามอยู่หลังพวกเขาอย่างเซื่องซึม แลดูจิตใจไม่ค่อยอยู่กับเนื้อกับตัว
เจียงเซี่ยนทำเป็นมองไม่เห็น
หลิวตงเยว่ก็ไม่ส่งเสียงเช่นกัน เขายังคงวางตัวว่านอนสอนง่ายเช่นเดิม นอกจากรับใช้เจียงเซี่ยนแล้ว ก็ไม่พูดอะไรอีกแม้แต่คำเดียว
แต่ปิงเหอเด็กรับใช้ของหลี่เชียนกลับทนไม่ไหว เขาหาโอกาสเอ่ยกับหลิวตงเยว่เสียงเบาว่า “เมื่อคืนนายท่านของพวกเราไปขี่ม้า และทิ้งนายท่านจงไปสองท่าเรือ นายท่านจงยังเรียกตนเองว่าจอมยุทธพเนจรอีก ได้ยินว่าโกรธจนไม่ได้นอนทั้งคืน”
หลิวตงเยว่มองปิงเหอครั้งหนึ่ง อยากถามเขามากว่า เจ้าแอบคุยกับข้าแบบนี้ได้หรือ? ใต้เท้า
