ืชพรรณสีเขียวกับต้นสนและต้นไป่ ก็เป็นยอดเขามากมาย ดูสองสามครั้งนางก็เบื่อแล้ว จึงปล่อยม่านเกี้ยวลงและงีบ ใครจะรู้ว่าจะหลับไปจริงๆ ตอนที่นางตื่นขึ้นมาอย่างกะทันหันนั้น พวกเขาก็ถึงหน้าอุโบสถของวัดแล้ว
หลิวตงเยว่รีบเข้ามาดูแลให้เจียงเซี่ยนสวมหมวกม่านตาข่าย
พระหลายรูปยังควบคุมตนเองได้ ทว่าเณรหลายรูปที่ตามมานั้นกลับทำไม่ได้ พวกเขาคอยหาโอกาสที่จะได้เห็นเจียงเซี่ยนสักครั้ง และแสดงความอยากรู้อยากเห็นออกมาอย่างหมดเปลือก
จนกระทั่งพวกเขาไหว้พระโพธิสัตว์ พักผ่อนในห้องข้างที่ให้คนที่มาไหว้พระที่วัดค้างคืนโดยเฉพาะ นำน้ำร้อนมาให้ และเห็นหลิวตงเยว่รับใช้เจียงเซี่ยนที่ห้องด้านนอก คนเหล่านั้นก็เริ่มมองหลิวตงเยว่และแอบซุบซิบกันอีก
เจียงเซี่ยนขี้เกียจที่จะสนใจ นางไม่ได้อาบน้ำดีๆ มาหลายวันแล้ว จึงแช่อย่างสบายในอ่างอาบน้ำใหม่ที่ไม่รู้ว่าหลี่เชียนหามาให้นางจากไหน แล้วเช็ดตัวอย่างลวกๆ…ส่วนผมที่เปียกนั้นก็เหลือบ่ากว่าแรงแล้วจริงๆ
เป็นครั้งแรกในชีวิตที่นางอาบน้ำเอง
เจียงเซี่ยนกำลังลังเลอยู่ว่าจะเรียกหลิวตงเยว่เข้ามาช่วยดีหรือไม่ หลิวตงเยว่ก็เอ่ยผ่านบานประตูมาว่า “ท่านหญิง ใต้เท้าหลี่ส่งหญิงสาวสองคนมาสระผมให้ท่าน ท่านจะให้พวกนางเข้ามารับใช้ไหมขอรับ?”
ผมที่เปียกตอนอาบน้ำเมื่อครู่ทำให้เสื้อชั้นในของนางเปียกแล้ว หากนางไม่ให้พวกนางเข้ารับใช้นางก็เกรงว่าเดี๋ยวคงต้องสวมเสื้อผ้าเปียกๆ
ยิ่งกว่านั้นนางเชื่อว่าคนที่หล
