ของตระกูลเฉากับตระกูลเจียงเป็นเรื่องหนึ่ง การแต่งงานของเจียหนานก็เป็นอีกเรื่องหนึ่ง กระหม่อมไม่อยากให้เจียหนานกลายเป็นองค์หญิงไท่ผิงอีกคน”
“เวลานี้เจียงลวี่กับหวังจ้านรีบไปแล้ว”
“หากเจียหนานสมัครใจไปซานซีกับหลี่เชียน เจียงลวี่กับหลี่เชียนพบกัน เจียหนานจะต้องปกป้องหลี่เชียนอย่างแน่นอน แต่เจียงลวี่จะปล่อยหลี่เชียนไปได้อย่างไร? หากเจียหนานถูกหลี่เชียนลักพาตัวไป เจียงลวี่ตามไปแล้ว ถ้าหลี่เชียนใช้เจียหนานเป็นตัวประกันข่มขู่เจียงลวี่ เกรงว่าเจียหนานจะมีความกังวลในชีวิต”
“เช่นนั้นก็จะทำให้ไม่เป็นผลดีกับตนเองและทำให้ศัตรูได้ใจไม่ใช่หรือ!”
ไทฮองไทเฮาเม้มปากแน่น และเหลือบมองไปที่หมองอิงใบใหญ่ด้วยสายตามืดมน โดยไม่พูดอะไรนานมาก
เฉาเซวียนไม่กล้าเร่ง จึงตั้งใจรออยู่ข้างๆ
“ข้าเข้าใจแล้ว!” นานมาก แล้วไทฮองไทเฮาก็ค่อยๆ เอ่ยว่า “ชิงฮุ่ยบอกว่าเจียหนานไม่มีทางหนีตามผู้ชายไป แต่ก็ไม่ได้ปฏิเสธเช่นกันว่าเจียงเซี่ยนแอบพบกับหลี่เชียนบ่อยๆ ใช่หรือไม่?”
เฉาเซวียนพยักหน้า และเอ่ยว่า “ชิงฮุ่ยเอ่ยเช่นนั้นจริงๆ พ่ะย่ะค่ะ”
