ตา
เขาพึมพำว่า “ท่าน…ท่านพูดจริงหรือ? ท่านหญิงเจียหนานไปซานซี…กับหลี่เชียนแล้ว?”
“ข้าให้อาลวี่กับอาจ้านรีบไปแล้ว” เจียงเจิ้นหยวนเอ่ยอย่างเย็นชา “อย่างมากที่สุดห้าหกวันก็รับเจียหนานกลับมาได้แล้ว”
เฉาเซวียนพยักหน้าอย่างซึมกะทือ
ความคิดของเขาไม่ได้อยู่ที่ข่าวที่น่าตกใจมากอย่างเจียงเซี่ยนหนีตามผู้ชายไปเลย
แต่กำลังคิดว่า เจียงเซี่ยนสนิทกับหลี่เชียนขนาดนี้ตั้งแต่เมื่อไร?
เจียงเซี่ยนถึงไปซานซีกับหลี่เชียน
ตระกูลหลี่ซื่อสัตย์และจงรักภักดีต่อตระกูลเฉา ไม่ว่าเขาหรือท่านป้าที่อยู่ภูเขาวั่นโซ่วต่างก็เห็นตระกูลหลี่เป็นขุนนางผู้ซื่อสัตย์แล้ว และหวังว่าหลี่ฉางชิงยืนหยัดที่ซานซีแล้วจะทำให้ตระกูลเฉาสามารถกลับมายังราชสำนักได้อีกครั้ง!
ทว่าเวลานี้หลี่เชียนกลับหนีไปกับท่านหญิงเจียหนานแล้ว!
เฉาเซวียนนึกถึงที่ตระกูลเจียงยอมอ่อนข้อให้ตระกูลเฉาหลายครั้ง และนึกถึงที่ตระกูลเจียงไม่เห็นด้วยกับการที่ตระกูลหลี่ไปซานซีในครั้งนี้
ตระกูลเจียงกับตระกูลหลี่…คนหนึ่งอยู่ฝ่ายหนึ่ง อีกคนอยู่อีกฝ่าย และสมคบคิดกันตั้งนานแล้วหรือไม่
เฉาเซวียนรู้สึกว่าตนเองเหมือนยืนอยู่ในทะเล และใกล้จะขาดอากาศหายใจตายแล้ว
หากตระกูลเจียงกับตระกูลหลี่สมคบคิดกันตั้งนานแล้ว เช่นนั้นกำแพงที่เขาคิดว่าเป็นทองแดงและเหล็กที่แท้ก็เป็นเพียงน้ำแข็งและหิมะ พอดวงอาทิตย์ออกมา ก็จะค่อยๆ หายไปจนหมดสิ้น