ยนต่างเป็นญาติที่เกี่ยวดองกันของตระกูลเจียงและคนกันเอง มีแต่ข้ากับจินเซียวที่ไม่มีความเกี่ยวข้องใดๆ กับตระกูลเจียงเลย แต่ท่านพี่เจียงกลับปล่อยให้พวกข้าสองคนช่วยตามหาท่านหญิง ก็เพียงแค่อยากทำให้พวกเราสงบลงก่อน เพราะกลัวจะแหวกหญ้าให้งูตื่นจนเป็นอันตรายกับท่านหญิงเท่านั้น…”
เจียงเจิ้นหยวนนั่งตัวตรง
เหมือนกับพูดมาถึงตรงนี้ เขาถึงจะสนใจจริงๆ
ทว่าเติ้งเฉิงลู่ดันดูคนไม่เป็น และยังคงคิดแต่จะเอ่ยอยู่ตรงนั้นว่า “แต่ข้าไม่ได้ทำจริงๆ…หมู่บ้าน…จินเซียวเป็นคนหา คน…จินเซียวเป็นคนชวน หลังจากสืบจนแน่ชัดแล้วว่าไม่ใช่ฝีมือของฝ่าบาท เขายังผลักเรื่องนี้ไปที่อ๋องเหลียวอีก”
“ตระกูลเลี่ยวรักษาการณ์เหลียวตงมาหลายชั่วอายุคน หลังจากอ๋องเหลียวไปเหลียวตงแล้ว ก็ยืนกรานที่จะแต่งงานกับคุณหนูใหญ่ของตระกูลเลี่ยว เพราะอยากอาศัยตระกูลเลี่ยวยืนหยัดที่เหลียวตง ตอนหลังเหลียวหวางเฟยป่วยตาย เขารับน้องสาวต่างมารดาของหวางเฟยเป็นอนุภรรยา เพื่อควบคุมเรื่องอาหารการกินในบ้าน และดูแลลูกชายสองคนที่เกิดจากชายาเอก จะเห็นได้ว่าเขาให้ความสำคัญกับตระกูลเลี่ยว”
“และท่านหญิงก็หาใช่สตรีทั่วไป”
“ตอนนั้นที่เฉาไทเฮาสำเร็จราชการแทน ก็คิดอยากให้ท่านพี่เฉาแต่งงานกับท่านหญิงอยู่ตลอดเวลา แต่ยังไม่กล้าออกราชโองการพระราชทานงานสมรส แสดงว่าท่านกับไทฮองไทเฮาต่างหวังให้ท่านหญิงหาคนที่ตนเองชอบสักคน จึงไม่เพียงแต่ไม่ยอมบังคับท่านหญิง ทว่ายังจะตัดสินใจให
