บี่ยงเบนหัวข้อสนทนา ไม่ว่านางจะคิดหาทางเอ่ยถึงอีกครั้งอย่างไร เขาก็สามารถปฏิเสธได้อย่างใจเย็น
นางไม่มีแรงที่จะโต้เถียงกับเขาต่อไปแล้ว
เอ่ยต่อไปอีก ก็มีแต่จะถูกปฏิเสธเท่านั้น เพียงแต่แบ่งเป็นถูกปฏิเสธอย่างเงียบๆ หรือถูกปฏิเสธด้วยสีหน้าทะเล้นเท่านั้น
และก็ยังจริงอย่างที่หลี่เชียนเอ่ย การร้องไห้โวยวายก็เป็นงานที่ต้องใช้กำลังเช่นกัน ตอนนี้นางอ่อนเพลียมาก จึงแค่อยากนอนที่ไหนสักตื่น โดยไม่สนใจอะไรทั้งนั้น ไว้นอนเสร็จแล้ว มีเรี่ยวแรงแล้ว ค่อยไปคิดว่าต่อไปควรจะทำอย่างไร
ยิ่งกว่านั้นในหมู่บ้านนอกจากเจียงลวี่พี่ชายของนางแล้ว ยังมีจ้าวเซี่ยว หวังจ้าน และเฉาเซวียน
ชาติก่อนในสองสามคนนี้สุ่มหิ้วออกมาสักคนก็เป็นคนที่สามารถรับภารกิจคนเดียวได้ทั้งนั้น ตอนนี้ทุกคนอยู่ด้วยกัน…หากว่าหลายหัวดีกว่าหัวเดียว เช่นนั้นเวลานี้คนหนุ่มที่มีความสามารถโดดเด่นในราชวงศ์ปัจจุบันก็แทบจะอยู่ที่นี่กันหมดแล้ว ยังจะจับหลี่เชียนคนเดียวไม่ได้อย่างนั้นหรือ?
หลี่เชียนเจ้าก็รอโดนต่อยแล้วกัน!
เจียงเซี่ยนพยายามที่ลุกขึ้นจากอ้อมกอดของหลี่เชียน
หลี่เชียนเห็นนางตกใจจนสีหน้าซีดเซียว และแรงที่ผลักเขากลับเหมือนลูกแมว ก็ปวดใจเป็นอย่างมาก
หากไม่ใช่เพราะเขา นางก็คงจะไม่ได้รับความทุกข์ทรมานนี้เช่นกัน
แต่เขายอมถูกแล่เนื้อออกมาทีละชิ้น ทว่าจะไม่ยอมปล่อยนางไป…
หลี่เชียนทำได้เพียงแสร้งทำเป็นมองไม่เห็นและอุ้มนางวางลงบนเตียงเตี้ยที่อยู่ข้างๆ
