งกลอนข้างน้ำพุร้อนที่ควันโขมงหรือ?
เจียงเซี่ยนคิดแล้วก็รู้สึกว่าตลก จึงอดที่จะหัวเราะออกมาไม่ได้
หลิวตงเยว่เห็นเจียงเซี่ยนอารมณ์ดีขึ้น ก็แอบโล่งอก และเอ่ยว่า “ท่านหญิง อากาศเริ่มครึ้มแล้ว ท่านว่าพวกเรากลับไปก่อนดีหรือไม่ขอรับ อีกเดี๋ยวน่าจะต้องรับประทานอาหารเย็นแล้ว”
เจียงเซี่ยนคิดแล้วก็เอ่ยว่า “ศาลานั้นตั้งอยู่สูง พวกเราไปดูกันเถอะ! น่าจะมองเห็นภาพทั้งหมู่บ้านได้ ถึงจะมองเห็นไม่ชัดทั้งหมด แต่ก็น่าจะมองเห็นได้ชัดว่าแถวนี้มีอะไรบ้าง พรุ่งนี้ข้าไม่อยากออกไปข้างนอกแล้ว ตอนเช้าตื่นมาเดินเล่นในสวนดอกไม้ด้านหลังกับจ่างจูแล้วกัน”
วันนี้พวกจินเซียวดื่มชากับเล่นไพ่ที่โถงบุปผา พรุ่งนี้เช้าจะต้องออกมาตกปลาอย่างแน่นอน นางก็ไม่ไปร่วมสนุกด้วยแล้ว
หลิวตงเยว่ยิ้มพลางพยักหน้า แล้วทุกคนก็ไปที่ศาลา
ศาลาเป็นอย่างที่เจียงเซี่ยนคาดไว้จริงๆ สามารถมองเห็นทิวทัศน์ของหมู่บ้านได้บางส่วน
นอกจากบ้านที่ปิดบังและขับดุนกันและกันในพงไม้สีเขียวข้างหน้าแล้ว คลองเล็กก็ล้อมรอบหมู่บ้าน ฝั่งตะวันออกเป็นแปลงดอกไม้ เสียดายที่เห็นแต่ดอกไม้และต้นหญ้าเตี้ยๆ ไม่เห็นดอกไม้สด ส่วนฝั่งตะวันตกเป็นสนามฝึกวิทยายุทธ และยังมองเห็นคราดที่ตั้งอยู่ใต้ต้นไม้ด้วย
“น่าสนใจ!” เจียงเซี่ยนเอ่ยด้วยรอยยิ้ม “ไม่รู้ว่าในคอกสัตว์ข้างสนามฝึกวิทยายุทธนั้นเลี้ยงม้าไว้หรือไม่?”
ตั้งแต่ราชวงศ์นี้เริ่มทำสงครามกับชนเผ่าทางเหนือเป็นต้นมา การซื้อขายม้าก็ถู
