เลือกสามีของเจียงเซี่ยนแล้ว
เจียงเซี่ยนไม่รู้นิสัยเขา ไม่รู้ว่าเขาไม่สนใจเรื่องนั้นอีกแล้วจริงหรือไม่ แต่จินเซียวในเวลานี้กลับทำให้คนรู้สึกเต็มไปด้วยความมีชีวิตชีวา หล่อเหลาเป็นพิเศษ และเป็นหนุ่มรูปงามที่ใครเห็นแล้วก็ต้องมองอีกครั้ง
เขาเข้ามาทักทายเจียงเซี่ยนกับไป๋ซู่อย่างสุภาพ
ทั้งสองคนคารวะตอบ
จินเซียวเอ่ยด้วยรอยยิ้มว่า “ก็ไม่รู้เหมือนกันว่าท่านหญิงทั้งสองชอบอะไรบ้าง? ข้าจึงตัดสินใจโดยพลการใช้ผ้าม่านล้อมสวนดอกไม้ด้านหลังเอาไว้แล้ว ท่านหญิงทั้งสองสามารถเดินเล่นได้อย่างสบายใจ ไว้ตอนเย็นท่านหญิงทั้งสองเดินเล่นจนเบื่อแล้ว ข้าค่อยให้พวกเขาปลดม่าน และท่านหญิงทั้งสองก็ไปฟังเหล่าสตรีเล่านิทานหรือฟังการขับร้องประกอบดนตรีสำเนียงปักกิ่งที่หอทิงเทา ส่วนพวกเราก็ไปเปิดชมรมกวีกันที่สวนดอกไม้ด้านหลัง…”
ความนัยที่แฝงในนั้นคือ สถานที่ที่ล้อมม่านไว้นั้นทำความสะอาดแล้ว เจียงเซี่ยนกับไป๋ซู่สามารถเดินตามใจชอบได้ทุกที่ และอาจจะเจอพวกเจียงลวี่ในสถานที่ที่ล้อมม่านไว้
ทั้งสองคนยิ้มและตอบตกลง ไป๋ซู่ก็ชมจินเซียวอย่างประจบประแจง “แม่ทัพจินช่างคิดได้รอบคอบจริงๆ ครั้งนี้พวกเราได้ออกมาเที่ยว ขอบคุณแม่ทัพจินมาก!”
“ไม่หรอก ไม่หรอก” จินเซียวยิ้มและเอ่ยว่า “อีกไม่กี่วันข้าก็ต้องกลับไปอวี๋หลินแล้ว ก็ได้ยินว่าเดือนสี่เมืองหลวงอากาศดีที่สุด จึงคิดว่าไม่ว่าอย่างไรก็ต้องออกมาเที่ยวสักครั้งถึงจะไม่เสียเที่ยวที่มาเมืองหลว
