็นคนซื่อสัตย์จริงใจ และไม่เจ้าชู้แม้แต่นิดเดียว ต่างเคารพกันและกันกับฮูหยินอันลู่โหว ในบ้านก็ไม่มีอนุภรรยาหรือเมียบ่าวแม้แต่คนเดียว ระมัดระวังการเข้าออกมาก ลูกสองคนล้วนสอนมาอย่างดี ทั้งเชื่อฟัง รู้ความ และกตัญญู ถึงแม้ฮูหยินอันลู่โหวจะไม่อยากให้เติ้งเฉิงลู่แต่งงานกับเป่าหนิง แต่ก็ต้านไม่ไหว เพราะเติ้งเฉิงลู่ชอบเป่าหนิง และขอร้องให้ฮูหยินอันลู่โหวมาสู่ขอที่บ้านของพวกเรา”
“มีเงินก็ยากที่จะซื้อความสุขได้ เป่าหนิงก็ไม่ใช่เด็กที่ไม่รู้ความเสียหน่อย ฮูหยินอันลู่โหวเป็นคนอ่อนโยน และตระกูลก็ดูดีเช่นกัน เป่าหนิงแต่งไปก็ไม่ขาดทุน”
“แต่จินเซียวกลับทำให้ข้าตกใจ พูดถึงตระกูลของพวกเขาก็มาจากตระกูลทหารเหมือนกัน หกพี่น้องตระกูลจิน เขาเป็นลูกชายคนโตที่เกิดจากภรรยาเอก นี่ยังไม่ต้องพูดถึงเรื่องในบ้านคุมเข้มมาก ตอนเด็กคนรับใช้ข้างกายล้วนเป็นสาวใช้ที่อายุมากกว่าสิบปี พอพวกเด็กๆ โตก็เป็นเด็กรับใช้ทั้งหมด ในบ้านไม่ว่าจะเป็นผู้อาวุโสหรือผู้เยาว์ ไม่มีใครเข้าออกหอนางโลมแม้แต่คนเดียว ก็ไม่แปลกที่ตระกูลของพวกเขาได้ข่าวแล้วจะกล้ามาสู่ขอเจียหนาน”
“ท่านว่าตระกูลไหนดีกันแน่?”
“พรุ่งนี้ข้าเข้าวัง ไทฮองไทเฮาต้องถามข้าแน่”
“จากที่ข้าเอ่ยมา หากจินเซียวไม่ใช่ลูกชายคนโตที่เกิดจากภรรยาเอกก็ดี จะได้อยู่เมืองหลวงได้…”
เจียงเจิ้นหยวนเปลี่ยนเสื้อผ้า พลางเอ่ยอย่างเกียจคร้านว่า “เรื่องนี้เจ้าก็อย่ากังวลเลย ไทฮองไทเฮาต้องมีแผ
