ิดออกได้อย่างไรเพคะ?” ไทฮองไท่เฟยเอ่ยย่างลังเล “เช่นนั้น…พวกเราลองทดสอบเขา?”
“ทดสอบอย่างไร?” ไทฮองไทเฮาเอ่ย
หากจ้าวอี้ไม่เลิกรา ไม่ว่าใครแต่งงานกับเจียงเซี่ยน ก็ต้องเจอกับอารมณ์แปรปรวนของฮ่องเต้ทั้งนั้น
นี่เป็นปัญหาที่ค่อนข้างสอดคล้องกับสภาพความเป็นจริง
ไทฮองไท่เฟยคิดนานมาก และเอ่ยว่า “…พวกเราบอกเรื่องนี้กับทั้งสามตระกูลให้ชัดเจน…ถึงเวลานั้นพระราชทานงานสมรสไปแล้วอีกฝ่ายจะได้ไม่กล้าถอนหมั้นเพียงฝ่ายเดียวและเมินเป่าหนิงแทน!”
ไทฮองไทเฮาเอ่ยอย่างกังวลว่า “หากสามตระกูลนี้ต่างถอนตัวกลางคันเล่า?”
“งั้นก็เลือกให้เป่าหนิงอีกสักตระกูลแล้วกัน” ไทฮองไท่เฟยรู้สึกว่าเรื่องนี้ค่อนข้างสำคัญ และเอ่ยว่า “เดิมทีก็เลือกเพียงซื่อจื่ออันลู่โหวกับแม่ทัพจินไม่ใช่หรือ? แต่จ้าวเซี่ยวก็กระโดดออกมาเอง สามคนนี้ไม่ว่าจะเป็นนิสัย ฐานะครอบครัว หรือหน้าตาต่างก็หนึ่งในล้าน แต่ผู้ชายก็ดูเพียงหน้าตาและฐานะครอบครัวไม่ได้เช่นกัน ขอเพียงนิสัยดี เรื่องอื่นก็ไม่จำเป็นต้องฝืนให้ได้มา หม่อมฉันไม่เชื่อว่าจะเลือกคนที่คู่ควรกับเป่าหนิงไม่ได้สักคน”
ไทฮองไทเฮาครุ่นคิดอยู่ ครู่ใหญ่ถึงจะตัดสินใจเอ่ยว่า “เช่นนั้นก็ทำตามที่เจ้าว่า หากสามคนนี้ใช้ไม่ได้ พวกเราค่อยเลือกอีกที สรุปแล้วต้องจัดการเรื่องนี้ให้เสร็จก่อนที่ฝ่าบาทจะอภิเษกสมรส”
ไทฮองไท่เฟยได้ยินแล้วก็อยากพูดทว่าก็ไม่พูดออกมา
ไทฮองไทเฮาเห็นแล้วก็ไม่พอใจมาก
ไทฮองไท่เฟยรีบเอ่ยว่า
