จังและเสียงอ่อนโยนเบาๆ แล้วก็มองเติ้งเฉิงลู่ที่นั่งจ้องปลายเท้าของตนเองอย่างกระวนกระวายอยู่ตรงนั้น และทำใจกล้าสั่งนางในที่อยู่ข้างกายเสียงเบาให้ชงชามาให้ไทฮองไทเฮา ไทฮองไท่เฟย และพวกจ้าวเซี่ยว กระทั่งเติมชาให้เจียงเซี่ยนด้วย
เจียงเซี่ยนยิ้มให้เขาอย่างสุภาพและขอบคุณ
มือที่เคยแต่น้าวธนูของจินเซียวสั่นเล็กน้อย จนเกือบจะทำน้ำชาในมือพลิกคว่ำ
นี่เป็นครั้งแรกที่เขามองเจียงเซี่ยนใกล้ขนาดนี้
ผิวที่ละเอียดและขาวราวกับหิมะและเหมือนดอกสาลี่ ดวงตาโตที่สดใส สันจมูกที่โด่ง ผมที่สีดำสนิท และริมฝีปากที่แดงเปล่งปลั่งของนางล้วนทำให้เขาใจสั่น รู้สึกว่าตนเองไม่เคยเจอผู้หญิงที่สวยมากกว่าเจียงเซี่ยน โดยเฉพาะอย่างยิ่งนางนั่งอยู่ตรงนั้น สวมเพียงเสื้อบุซับในลายเปี้ยนตี้จินสีม่วงกานพลูกลางเก่ากลางใหม่ สีอึมครึมเหมือนหญิงชรา ชุดที่ที่บ้านของพวกเขามีแต่พวกแม่นมที่มีหน้ามีตากับสาวใช้ที่ไม่มีระดับถึงจะใส่ ทว่าพอสวมลงบนตัวนางกลับแลดูสุภาพ อ่อนโยน และสง่างามในทันใด ไม่มีอะไรจะสวยไปกว่านี้อีกแล้ว
จะเห็นได้ว่าไม่ใช่ว่าเสื้อผ้าสีไม่สวย แต่ใครเป็นคนที่ใส่ต่างหาก!
ก่อนมาเขาไม่เต็มใจเป็นอย่างมาก ทว่าเวลานี้เสียดายเป็นอย่างมาก
หากรู้แต่แรกว่าท่านหญิงเจียหนานเป็นคนแบบนี้ เขาน่าจะมาเร็วหน่อย
นี่ก็โทษที่เขาไม่มีสมองเองเช่นกัน
เขาเคยเจอเจียงลวี่
เจียงลวี่หน้าตาแบบนั้น น้องสาวของเจียงลวี่ยังจะแย่ได้หรือ?
เวลานี้ความได้เปรียบข
