ษร ซึ่งวัดฝ่าไห่ที่ฝูเจี้ยนจัดการเบิกเนตรแล้ว ของที่มอบให้ไทฮองไท่เฟยคือคัมภีร์ ‘อมิตตาพุทธ’ ซึ่งเย็บปักด้วยเส้นผม ส่วนของที่มอบให้เจียงเซี่ยนเป็นหยกสีเขียวชิ้นเล็กๆ ซึ่งแกะสลักเป็นรูปถั่วแขกแฝงความหมายว่าปลอดภัยตลอดทั้งปี บนถั่วสีเขียวขจีต่างมีจุดสีขาวเล็กๆ จุดหนึ่ง ดูไปก็เหมือนสุกจนใกล้จะแตกแล้ว
ของทั้งหมดไม่ถึงกับมีค่า แต่ดีที่ความตั้งใจ
ไทฮองไทเฮาประทับใจในตัวจ้าวเซี่ยวมาก บวกกับหลังจากจ้าวเซี่ยวพบไทฮองไทเฮาแล้วก็ปิดปากไม่พูดเรื่องการเมืองในราชสำนัก และเอ่ยเพียงว่าเขาเจอเจียงเซี่ยนครั้งแรกเมื่อไร คุยอะไรกันบ้าง แล้วตอนหลังเจอเจียงเซี่ยนอีกเมื่อไร เจียงเซี่ยนใส่ชุดอะไร สวมเครื่องประดับอะไร…สุดท้ายก็ถามไทฮองไทเฮาว่าเมืองหลวงมีที่ไหนน่าเที่ยวเล่นบ้าง ฮ่องเต้อยากให้เขารับราชการที่กองบัญชาการห้าทัพ เขาอาจจะอยู่ที่เมืองหลวงถึงห้าหกปี
จุดประสงค์ที่จ้าวเซี่ยวมาชัดเจนมากแล้ว
ไทฮองไทเฮายิ้มตาหยี สายตาที่มองจ้าวเซี่ยวเปลี่ยนเป็นเอ็นดูและปลื้มใจ
ไม่ว่านางจะวางแผนให้เจียงเซี่ยนอย่างไร ก็เพียงแค่อยากให้เจียงเซี่ยนแต่งงานกับสามีที่ตรงใจ และสามีที่ตรงใจที่สุดก็คือสามารถจริงใจกับเจียงเซี่ยนได้
การริเริ่มของจ้าวเซี่ยว ทำให้ไทฮองไทเฮารู้สึกมีเกียรติที่ ‘ครอบครัวที่มีลูกสาวก็ย่อมมีคนมาสู่ขอมากมาย’
ดังนั้นไม่ว่าสุดท้ายการแต่งงานนี้จะเป็นอย่างไร จ้าวเซี่ยวก็ถูกไทฮองไทเฮาจัดไว้ที่อันดับหนึ่งของรายชื่
