ในวังจากแม่นมคนนั้นทุกวัน จนตอนนี้แม่นมคนนั้นหวาดกลัวจนตัวสั่นที่จะเอ่ยปากคุยกับนางแล้ว
ทั้งสองคนหัวเราะอย่างมีความสุข
ไม่นานก็ถึงช่วงกลางเดือนสอง
ราชสำนักออกคำสั่งแต่งตั้งตำแหน่งใหม่มาอย่างต่อเนื่อง
บางตระกูลมีความสุขบางตระกูลกังวล
ว่ากันว่ากิจการของเหล่าร้านขายเครื่องประดับเงินทองในเมืองหลวงที่ให้ขุนนางที่ได้รับตำแหน่งใหม่กู้ยืมเพื่อเลี้ยงแขกและมอบของขวัญโดยเฉพาะต่างดีขึ้นมาก
ไป๋ซู่พูดเล่นกับเจียงเซี่ยนว่า “หลังจากข้าแต่งงานก็ทำการค้าด้านนี้โดยเฉพาะแล้วกัน ด้วยนามของจวนเฉิงเอินกง ไม่มีใครกล้าติดหนี้แล้วไม่คืน”
เจียงเซี่ยนตอบนางว่า “ด้วยนามของจวนเฉิงเอินกง เกรงว่าจะไม่มีใครกล้ายืม”
กลัวจะเข้าไปพัวพันกับเฉาเซวียนและเฉาไทเฮา
ไป๋ซู่แลดูลำบากใจ
ทว่าเจียงเซี่ยนกลับกลุ้มใจเล็กน้อย
—
หลังจากจ้าวเซี่ยวยื่นสาส์นขอเข้าเฝ้าไทฮองไทเฮาเป็นครั้งที่ห้า ในที่สุดไทฮองไทเฮาก็ทนไม่ไหวและเชิญเขามาเป็นแขกที่วังฉือหนิง
อากาศยังคงหนาวเล็กน้อย แต่จ้าวเซี่ยวกลับเปลี่ยนเป็นชุดคลุมยาวที่บุซับในสำหรับใส่ในฤดูใบไม้ผลิแล้ว
ชุดผ้าดิ้นลายค้างคาวห้าตัวล้อมคำว่าเมฆทรงกลมสีน้ำเงินสดใส ปิ่นปักผมสีขาวของหยกเหอเถียน และเสื้อคลุมทอลายดอกเป่าเซียงสีแดงเข้ม ขับให้จ้าวเซี่ยวดูอ่อนโยน สูงศักดิ์ และสุขุมเยือกเย็นมากขึ้น ทำให้ไทฮองไทเฮากับไทฮองไท่เฟยพยักหน้าไม่หยุด
ของขวัญที่เขามอบให้ไทฮองไทเฮาคือลูกประคำไม้สีทองสิบแปดตัวอัก
