อกวนกฎหมาย นางเป็นคนของราชสำนัก จึงกลัวคนแบบนี้ที่สุดแล้ว “หลังจากไป๋ซู่ไป ไทฮองไทเฮาน่าจะเรียกเด็กสาวเข้าวังมาอยู่เป็นเพื่อนอีกสองสามคน”
พอเอ่ยถึงตรงนี้ จู่ๆ เจียงเซี่ยนก็นึกถึงคุณหนูสองคนของจวนอันกั๋วกง
หรือว่าเป้าหมายของพวกนางจะไม่ใช่การเข้าวังมาเป็นสนมแต่เป็นไปอยู่เป็นเพื่อนไทฮองไทเฮาที่วังฉือหนิง?
หากตั้งฮองเฮาไม่ได้ ก็คิดหาทางเข้าวังไปรับใช้ไทฮองไทเฮา
ถึงอย่างไรเป็นผู้หญิงที่เคยรับใช้ไทฮองไทเฮาที่วังฉือหนิงและถูกเลือกเป็นสนม ก็ต้องฐานะสูงกว่าสนมที่เข้าวังทางอื่นมาก กระทั่งลูกชายที่คลอดออกมาก็ต้องฐานะสูงกว่าเช่นกัน
เจียงเซี่ยนยิ้มเล็กน้อย
บนโลกใบนี้ไม่มีคนโง่สักคนจริงๆ
นางเอ่ยว่า “เจ้าเองก็ต้องระวังไว้หน่อยเช่นกัน เทศกาลโคมไฟ ฉลองปีใหม่ ขอให้ขุนนางลาออก เป็นปีแรกที่จ้าวอี้ว่าราชการด้วยตนเอง ด้วยนิสัยของเขา ไม่แน่ยังอาจจะเปลี่ยนรัชศกด้วย เรื่องจัดระเบียบขุนนางใหม่นั่นก็ยิ่งไม่ต้องพูดถึงแล้ว เขาแตะต้องกองกำลังรักษาพระนครไม่ได้ เหอเป่ยกับซานซีจึงกลายเป็นที่ที่ต้องแย่งชิง เฉาไทเฮาจะต้องเข้าไปแทรกแซงอย่างแน่นอน ไม่อย่างนั้นนางอาศัยเพียงกำลังทหารเล็กน้อยในมือของเฉาเซวียน ก็เกรงว่าคงจะนอนไม่ทันหลับด้วยซ้ำ หากเจ้าอยากกลับซานซี ข้าจะบอกให้ท่านลุงยกฐานที่มั่นเทียนจินให้ฝ่าบาท พวกเจ้ากลับไปซานซี เจ้าก็กบดานอยู่ที่นั่นอย่างสงบเสงี่ยมสักสองสามปี ดูสถานการณ์ในเมืองหลวงแล้วค่อยว่ากัน”
แบบนี้
