จากไหน?” แล้วก็นึกถึงที่ตระกูลหลี่ตั้งใจเชิญอาจารย์มาโดยเฉพาะเพื่อติดสินบนคนที่มีอำนาจ จึงรีบเอ่ยว่า “เจ้าคงจะไม่ได้ให้อาจารย์ของพ่อเจ้าจ่ายเงินให้ใช่หรือไม่?”
หลี่เชียนถูกถามจนรู้สึกอุ่นใจ
เจียงเซี่ยนคงกลัวว่าเขาจะทำอะไรเกินตัวเพื่อรักษาหน้า และแอบยักยอกเงินในบ้านไปซื้อของให้นางกระมัง!
“ท่านวางใจ” หลี่เชียนเลิกคิ้วให้เจียงเซี่ยน พลางก้าวมาข้างหน้าสองสามก้าว และก้มศีรษะเอ่ยข้างหูนางว่า “ข้าแอบเลี้ยงเรือไว้หลายลำ จึงมีรายได้จำนวนหนึ่งทุกปี”
แม้จะรู้ว่าตั้งแต่ไหนแต่ไรมาหลี่เชียนก็ไม่ใช่คนที่ทำอะไรอยู่ในกรอบ ทว่าเวลานี้เขารู้จักหาช่องทางหาเงินเองแล้ว…ก็ยังทำให้เจียงเซี่ยนตกใจเป็นอย่างมาก
หลี่เชียนเห็นสายตาของเจียงเซี่ยนก็ภูมิใจมาก จึงอดที่จะเอ่ยไม่ได้ว่า “ข้าก็โตขนาดนี้แล้ว จะซื้อของอะไรก็คงรับเงินจากฝ่ายบัญชีในบ้านตลอดไม่ได้กระมัง? ข้าเลยคิดหาทางทำการค้าเล็กๆ ยังไม่ถึงกับซื้อทรัพย์สินส่วนตัวหรอก”
เจียงเซี่ยนพยักหน้า
หากนางอยู่ในจุดเดียวกับเขา ก็คงจะทำแบบนี้เหมือนกัน
ถึงอย่างไรแม่ทัพก็ยืนหยัดอยู่ได้ด้วยการทหาร จะรับสมัครทหารส่วนตัวหรือเลี้ยงหน่วยกล้าตายอะไรพวกนั้น ก็สิ้นเปลืองเงินเกินไป
หลี่เชียนเห็นนางเห็นด้วยจริงๆ ก็รู้สึกดีใจสุดๆ และมีกำลังใจมากขึ้น จึงเอ่ยเสียงนุ่มว่า “เมื่อปีที่แล้วพวกเขายังนำขวดยานัตถุ์มาจากต่างแดนหลายขวดด้วย ท่านรู้จักขวดยานัตถุ์ใช่หรือไม่?” เขาเล่าพลางทำไม้ทำม
