นั้นไม่เพียงแต่รูปโฉมงดงาม ทว่ายังมีหัวใจที่มีชีวิตชีวา ความงามแบบนั้นไม่ได้ตกแต่งขึ้นมาด้วยกำไลมุก หยก หรือเสื้อผ้าสวยหรู แต่สั่งสมมาจากสายตาที่สวยงามและคำพูดที่มีมูลความจริง มีช่วงหนึ่งนานมาแล้วเขาจะเอาเหล่านักแสดงหญิงบนเวทีมาปนกับผู้หญิงในชีวิต แต่เขาก็ค่อยๆ รู้ว่า ผู้หญิงที่ทำให้เขารู้สึกว่างามเหล่านั้นต่างเป็นภาพเพ้อฝันภาพหนึ่งบนเวที ในชีวิตจริงนั้นเด็กสาวที่เหมาะสมแต่งงานกับพวกเขาต่างมีใบหน้าอ่อนโยนและว่านอนสอนง่ายที่ถูกสั่งสอนมาเหมือนๆ กัน ไม่มีเอกลักษณ์เป็นของตนเอง และไม่เป็นตัวของตัวเอง…
จ้าวเซี่ยวผิดหวังมาก
เขาจึงยิ่งชอบดูงิ้ว
ทว่าครั้งนี้เข้าเมืองหลวงมาอวยพรวันเกิดเฉาไทเฮา เขากลับเจอเจียงเซี่ยนโดยบังเอิญ
ท่านหญิงที่มีใบหน้าเย็นชาแต่กลับสายตาร้อนแรง ผู้หญิงที่ดูเหมือนแข็งทื่อและพูดไม่เก่งทว่ากลับเย่อหยิ่งและดื้อรั้น เหมือนตำราเล่มหนึ่ง ด้านนอกดูเหมือนตำราทั่วๆ ไป แต่หากมีโอกาสได้ลองเปิด ก็จะพบว่าเนื้อในนั้นยอดเยี่ยมเหนือความคาดหมาย
จ้าวเซี่ยวนึกถึงตอนที่ฮ่องเต้แอบวางแผนทำร้ายอ๋องเหลียวเมื่อครู่ บนหน้าที่ดูเหมือนไม่รู้อะไรเลยของนางกลับฉายแววไม่พอใจออกมาเล็กน้อยและหายไป…
น่าสนใจมากจริงๆ
เป็นครั้งแรกที่เขาได้พบผู้หญิงแบบนี้
ทั้งที่รู้ทุกอย่าง แต่กลับไม่พูดอะไรทั้งนั้น
ไม่เพียงแต่เฉลียวฉลาด ทว่ายังข่มอารมณ์ไว้ได้ด้วย
ผู้หญิงแบบนี้ แม้จะมีเส้นทางลำบากและห่างไกลกั้นอยู่ก็จำได้ต
