ี่คลายด้วย ขอเพียงเขาคิดในใจ ร่างจำแลงครรภ์เซียนนี้ก็จะกลายเป็นธุลีในชั่วพริบตา ไม่เหลือแม้เนื้อชิ้นเดียว เป็นการประกันภัยอย่างแท้จริง
หลังจัดแจงเสร็จ เขาก็หยิบของสิ่งหนึ่งออกมา
พลังสายลมธาตุดินสีเหลืองหม่นหมอง ในมือของลวี่หยางฉายภาพหนักแน่นอธิบายไม่ถูก ราวภูผาใหญ่กดทับ
พลังเส้นชีพแห่งพิภพ!
ของสิ่งนี้ได้มาตั้งแต่แคว้นชิ่ง จากกุมารมากสมบัติ ลวี่หยางเก็บไว้เตรียมใช้ซัดศัตรูในยามจำเป็น
“ยามนี้เหมาะจะใช้ที่สุด!”
เขาวางพลังพิภพลงบนฝ่ามือ สูดลมหายใจขับพลังเวทเป่าลงไปเบาๆ พลังธาตุดินนั้นพลันกระจายแทรกซึมเข้าสู่ร่างจำแลงครรภ์เซียน
“เมื่อรวมพลังพิภพเข้าไป บัดนี้ร่างจำแลงครรภ์เซียนของข้าก็คือรถระเบิดผู้หนึ่ง ผู้ใดคิดปองร้าย ขจัดมันไป สุดท้ายย่อมถูกฟ้าดินลงทัณฑ์! ส่วนข้าอาศัยอานุภาพเลี่ยงภัยของร่างจำแลงครรภ์เซียน จะไม่ถูกผูกพันด้วยกรรมใด”
เหมาะเจาะยิ่ง!
แล้วลวี่หยางก็คิดชั่วครู่ ส่งมอบ “กระบี่ไร้รูป” ให้ร่างจำแลงครรภ์เซียน พร้อมหยิบสมบัติวิเศษชั้นดีอีกหลายชิ้นจากร่างตน
เสื้อคลุมกำราบภัยร้อยทิศ
ตราทองไท่ซ่าง
เจดีย์ชิงผิงชำระเคราะห์
และเครื่องเวทนานาชนิดที่ใช้สร้างแม่น้ำหมื่นสมบัติ
เว้นเพียงสี่สิ่ง:
กระบี่อเวจี
ธงหมื่นวิญญาณ
ศาสตราวิเศษตรวจฟ้า
ราชโองการแท้จารอักขระทองแห่งวังจักรพรรดิ
สิ่งอื่นล้วนยกให้ร่างจำแลงครรภ์เซียน
“เพียงนี้ถึงจะดูเหมือนคนจริง”
เขายิ้มบาง แล้วขับเคลื่อนพลังเวท ถ่ายโอนพลังว
