ียน และยังเป็นเฉาเซวียนที่ฮ่องเต้หวาดกลัว จนอาจจะถึงกับหวาดกลัวไปตลอดชีวิต ไป๋ซู่ก็จำเป็นต้องรู้ความลับของพวกตระกูลที่สร้างความดีความชอบต่อแคว้นอย่างใหญ่หลวง และขุนนางที่กุมอำนาจสำคัญให้มาก
เจียงเซี่ยนยิ้มและเอ่ยว่า “นี่ข้าก็ค่อยๆ สืบมาเหมือนกัน ทุกสิ่งทุกอย่างขอเพียงตั้งใจทำ เจ้ายังไม่ได้เข้าพิธีปักปิ่น ฮูหยินเป่ยติ้งโหวไม่มีทางให้เจ้าแต่งงานเร็วๆ นี้อย่างแน่นอน ข้าคาดว่าอย่างเร็วที่สุดก็ปีหน้า เจ้าสามารถใช้ช่วงเวลานี้ทำความเข้าใจมากขึ้นได้ หากไม่เข้าใจก็สามารถถามไทฮองไทเฮาได้ แล้วก็สามารถถามข้า หรือแม้แต่พวกเมิ่งฟางหลิงได้เช่นกัน!”
ไป๋ซู่พยักหน้าติดกันหลายครั้ง
ทั้งสองคนรับประทานอาหารอย่างเงียบๆ
ความคิดของเจียงเซี่ยนเปลี่ยนไปที่ภูเขาวั่นโซ่วอีกครั้ง
คนที่จ้าวอี้เชิญวันนี้ล้วนเป็นเหล่าผู้สืบทอดของคนที่มีตำแหน่งสูงและกุมอำนาจสำคัญ หลี่เชียนกับเฉาเซวียนอยู่ภูเขาวั่นโซ่วไม่รู้ว่าเป็นอย่างไรบ้าง?
นี่เป็นปีใหม่ปีแรกที่เฉาไทเฮาสูญเสียอำนาจ ก็ไม่รู้เหมือนกันว่าเฉาเซวียนจะปรับตัวได้หรือไม่?
ตระกูลหลี่อยากกลับซานซีมาตลอด เวลานี้จ้าวอี้กำลังจัดการคนที่เฉาไทเฮาทิ้งเอาไว้อย่างช้าๆ คนที่ยังคงอยู่เคียงข้างตลอดและไม่ทอดทิ้งเฉาไทเฮาไปในช่วงเวลาแห่งความเป็นความตายอย่างตระกูลหลี่ ก็เป็นขุนนางผู้ซื่อสัตย์ของเฉาไทเฮาอย่างสมบูรณ์ จ้าวอี้ไม่มีทางยอมอย่างเด็ดขาด ผ่านปีใหม่ไปแล้วก็เป็นช่วงเวลาปรับเปลี่ยน
