กล่องชุบเงินทรงสี่เหลี่ยมผืนผ้าขนาดสามนิ้วขึ้น และเอ่ยว่า “ท่านหญิง สิ่งนี้ให้ท่านสำหรับปีใหม่ขอรับ”
เอาใจอย่างไร้สาเหตุ เจียงเซี่ยนระวังตัวขึ้นมา
ทว่านางยังคงรับของไว้อย่างเยือกเย็น
ในเมื่ออีกฝ่ายมาขอร้องนาง ขอเพียงนางนิ่งดุจขุนเขา ละความโลภและความโกรธ คนเหล่านั้นก็จะเผยพิรุธออกมาเอง
นางไล่หลิวชิงหมิงกลับไปโดยไม่ถามอะไรทั้งนั้น
แต่หลังจากนั้นนางก็ยังอดที่จะหยิบกล่องเล็กใบนั้นไม่ได้
ด้านบนกล่องพิมพ์รูปสลักพระโพธิสัตว์ตาราขาว พอเปิดออกก็ข้างในเป็นพลอยขี้นกการเวกขนาดเท่าไข่ห่านเม็ดหนึ่ง งดงามดั่งทะเล ทำให้คนเห็นแล้วจิตใจก็สงบลงตามไปด้วย
นี่น่าจะเป็นของที่มาจากต่างแดน
นางเคยเห็นในหนังสือ นี่เป็นของดีที่ผู้หญิงต่างแดนใช้เป็นที่ห้อย ชิ้นใหญ่ขนาดนี้ มีน้อยมากและล้ำค่ามาก
หลิวชิงหมิงคิดที่จะมอบพลอยขี้นกการเวกให้นางได้อย่างไร?
เขาเอามาจากไหน?
ทำไมเขาถึงได้มีเงินมาติดสินบนนางเยอะขนาดนี้?
เจียงเซี่ยนลูบผิวที่ขรุขระและไม่เรียบของพลอยขี้นกการเวกอย่างแผ่วเบา มักจะรู้สึกว่าตนเองเหมือนมองข้ามอะไรบางอย่างไป
จนกระทั่งนางรับประทานอาหารค่ำเป็นเพื่อนไทฮองไทเฮาแล้ว ตอนที่เสียงนาฬิกาแรกดังรับยามจื่อของปีใหม่ ความรู้สึกแบบนี้ก็ยิ่งรุนแรงขึ้น ถึงขนาดที่ว่านางหลับไปแล้วก็ตกใจตื่นขึ้นมาอย่างกะทันหัน เหมือนไม่ได้ทำอะไรบางอย่าง
ฉิงเค่อเป็นคนเข้าเวรกลางคืน นางรีบรินน้ำอุ่นถ้วยหนึ่งส่งให้ใกล้มือเจียงเซี่ยน และเ
