ม ไป๋ซู่ทำให้ไทฮองไทเฮากับไทฮองไท่เฟยหัวเราะ ทั้งที่สีหน้ายังฉายแววทุกข์ใจ ถึงทำให้บรรยากาศมีความสุขขึ้นมาอีกครั้ง
เจียงเซี่ยนก็สั่งให้เมิ่งฟางหลิงส่งคนไปแจ้งจวนเป่ยติ้งโหวว่าปีนี้ไป๋ซู่จะอยู่ฉลองปีใหม่ในวัง แล้วไปดูอาหารที่เตรียมไว้สำหรับคืนก่อนวันส่งท้ายปีเก่า และสั่งให้เหล่านางในกับขันทีจัดห้องอุ่นตะวันออกใหม่ตามความชอบของไทฮองไทเฮา กะว่าตอนกลางคืนทุกคนจะได้กินข้าวด้วยกัน
จู่ๆ จ้าวอี้ก็เข้ามาในห้องอุ่นตะวันออกโดยไม่ได้ให้คนรายงาน
เจียงเซี่ยนทักทายเขาอย่างเฉยชา และจะไปรายงานไทฮองไทเฮาด้วยตนเอง
จ้าวอี้ยื่นมือมาจะจับนาง
เจียงเซี่ยนแสร้งทำเป็นหันตัวหลบมือของเขา
“เจ้าโกรธข้าหรือ” ทว่าจ้าวอี้กลับเข้ามาใกล้อย่างไม่สนใจแม้แต่นิดเดียว และเอ่ยเสียงเบาว่า “เจ้าออกไปคุยกับข้าสักครู่ เดี๋ยวข้าค่อยเข้ามาคารวะไทฮองไทเฮา และอยู่ฉลองคืนก่อนวันส่งท้ายปีเก่าเป็นเพื่อนพวกเจ้าที่วังฉือหนิง”
เจียงเซี่ยนมองเขาตาขวางอย่างไม่พอใจ แต่ก็ไม่อยากทำให้ไทฮองไทเฮาที่ยากจะทำให้อารมณ์ดีได้ว้าวุ่นใจอีก จึงเอ่ยว่า “ฝ่าบาทอยากจะเสด็จมาก็เสด็จมา ทำลับๆ ล่อๆ แบบนี้ได้อย่างไร? ตอนนี้ฝ่าบาทเป็นฮ่องเต้ที่ว่าราชการด้วยพระองค์เองแล้ว มีเรื่องอะไรที่พูดต่อหน้าไม่ได้”
“เจ้าออกไปกับข้าก็พอ” จ้าวอี้มองผ้าม่านทอลายสีแดงเข้มที่ปักลายมังกรห้าตัวล้อมคำว่าอายุยืนทรงกลมของห้องพักผ่อนครั้งหนึ่ง เห็นได้ชัดว่าไม่อยากให้ไทฮองไทเฮารู้ แ
