แล้วกัน!”
นางในโล่งอก นางขานรับอย่างนอบน้อมและออกไปถ่ายทอดคำสั่ง
ทว่าสายตาของไทฮองไทเฮากลับฉายแววงุนงง และพึมพำว่า “ช่วงนี้ก็ไม่ได้ยินว่าเกิดอะไรขึ้นนี่นา?” พอเอ่ยจบ นางก็เอ่ยกับไป๋ซู่ที่หน้าตาฉายแววไม่สบายใจเล็กน้อยว่า “หากเจ้าไม่วางใจ ก็ให้หลิวเสี่ยวหม่านไปตำหนักเฉียนชิง”
ก็คือให้ไปสืบข่าวให้ไป๋ซู่
ไป๋ซู่กับไทฮองไท่เฟยต่างซาบซึ้งอย่างหาสุดมิได้ และไป๋ซู่ก็เอ่ยว่า “บิดามารดาของหม่อมฉันต่างเป็นคนระมัดระวังมากเกินไป บางทีนี่อาจจะเป็นเพียงเรื่องเล็กน้อยก็ได้”
นางกำลังพูดอยู่ก็มีนางในเข้ามารายงานว่า “ขันทีหลิวกลับมาแล้วเพคะ”
หลายวันก่อนเขาถูกเจียงเซี่ยนส่งไปหาบ้านที่มีน้ำพุร้อนที่ภูเขาเสี่ยวทัง
ทุกคนในห้องต่างร่าเริงขึ้น และรีบให้นางในคนนั้นพาหลิวตงเยว่เข้ามา
เห็นได้ชัดว่าหลิวตงเยว่กลับไปแต่งตัวที่ห้องมาแล้ว เขาดูหน้าตาซีดเซียว เข้ามาคารวะทั้งสี่คนแล้วก็เอ่ยกับเจียงเซี่ยนด้วยสีหน้าเต็มไปด้วยรอยยิ้มว่า “ยินดีด้วยขอรับ” พลางประจบเจียงเซี่ยนอย่างเยือกเย็นว่า “ไม่อย่างนั้นจะเรียกว่าท่านหญิงของพวกเราโชคดีได้อย่างไร! ท่านหญิงส่งข้าออกจากวังได้ถูกเวลาพอดี พอข้าไปถึงภูเขาเสี่ยวทังก็ได้ยินว่าราชเลขาธิการเหยียนจะเกษียณและกลับเฉียนถังแล้ว และอยากขายบ้านหลังหนึ่งที่มีน้ำพุร้อนที่ภูเขาเสี่ยวทัง พอข้าได้ยินก็ดีใจแทบแย่ นี่มันคิดสิ่งใดก็ได้สิ่งนั้นไม่ใช่หรือ? ข้าไม่กล้าชักช้าแม้แต่นิดเดียว และไปที่บ
