เจียงเซี่ยนเบ้ปากอย่างดูถูก และเหยียดหยามซ่งเสียนอี๋อย่างไม่ปิดบังแม้แต่นิดเดียว “เจ้ากุมชะตาชีวิตตนเองอยู่ในมือ ถ้าอยากรอดก็ต้องเอาออกมา เจ้าคิดว่าข้าอยากจะดูของที่น่ารำคาญนั้นหรือ ข้ากลัวว่าเจ้าจะซ่อนไม่มิดชิดและถูกใครเอาไป ตอนที่ให้เจ้าแสดงหลักฐาน เจ้าเอาออกมาไม่ได้ก็จะถูกฝ่ายตรงข้ามย้อนกลับมาเล่นงานเอา!”
ซ่งเสียนอี๋หน้าร้อนผ่าว แล้วปลดถุงเงินผ้าไหมหังสีน้ำเงินอมเขียวปักลายดอกชาภูเขาสีชมพูกลางเก่ากลางใหม่ที่แขวนอยู่ตรงเอวและยื่นให้เจียงเซี่ยน “ข้าพกของติดตัวอยู่…”
———————–
